నా ఇంజినీరింగ్ రోజులు-5: ర్యాగింగ్ గోల

నేను మా కాలేజీలో మొట్టమొదట అడుగుపెట్టినరోజు నవంబర్ 12,2001. ఆ రోజే కొందరు సీనియర్స్ ఫ్రెషర్స్ డే వరకూ ర్యాగింగ్ ఉంటుంది అని చెప్పారు. కనుక నేను ఆ ఫ్రెషర్స్ డే అనేది ఒక గొప్ప పండుగ లాంటిది ఉంటుంది అని అనుకున్నాను. ఆ తర్వాత ఫ్రెషర్స్ అందరూ చొక్కా జేబులో పెన్నులూ,డబ్బులూ వగైరా పెట్టుకోవచ్చనుకున్నాను. నేను అందరిలా కాలేజీ బస్సులో కాకుండా ఆర్.టి.సి. బస్సులో కాలేజీకి వెళ్ళేవాడిని. అందువల్ల, సీనియర్ల బెడద కొంచెం తక్కువగా ఉండేది. ఎందుకంటే, బస్సులో అందరి ముందు తిక్క వేషాలు వేయించటం అంత వీజీ కాదు కదా.. కాలేజీ మొదలైన రెండవ వారం బస్సులో ఒక సోడా బుడ్డీ సీనియర్ తగిలాడు. ఆ జీవి ముందు కూర్చున్న ఇద్దరు అమ్మాయిల గురించి తెలుసుకోమని నన్ను పంపించాడు. ఆ అమ్మాయిలు వీడి కన్నా టింగరి ప్రజానీకం ఉన్నాట్టున్నారు అందువల్ల ముందు వాడి గురించి కనుక్కుని చెప్పమన్నారు. మధ్యలో నేను తెలుగు సినిమాలో సెకండ్ హీరోయిన్లా అయిపోయాను. ఆఖరుకు ఆ అమ్మాయి దగ్గరికి వెళ్ళి ప్లీజ్ ప్లీజ్ అని బతిమాలాను. (వసుదేవుడంతటి వాడే ఎవరి కాళ్ళో పట్టుకున్నాడట నేనెంత?? :) :)) అప్పుడు ఆ అమ్మాయి నన్ను రకరకాల ప్రశ్నలు వేసి చాల సేపు అక్కడే నిలబెట్టింది. ఇంతలో బస్ స్టాండ్ రావటం తో నేను ఆ రోజుకు పారిపోయాను.
మరుసటి రోజు కూడా మన వాడు నన్ను అదే అమ్మాయి గురించి కనుక్కుని చెప్పమనటం నేను పొయ్యి ఆ అమ్మాయితో మాట్లాడుతూ టైం గడపటాం. మూడో రోజు మనవాడికి చాలా కోపం వచ్చి వాళ్ళ గ్రూప్ లో ఉన్న ప్రజలందరికీ "వీడు రోజూ ఆ అమ్మాయితో బ్యాటింగ్ పెడతాడు" అని నన్ను పరిచయం చేశాడు. దెబ్బకు ఆ ప్రజలందరూ నన్ను రకరకాలుగా ఆడుకున్నారు.
"ఏరా ఇప్పటినుంచే సీనియర్లు కావాల్సి వచ్చారా?"
"మాతోనే కాంపిటిషనా??"
"ఎక్స్ట్రాలు తగ్గిస్తే మంచిది"
వగైరా, వగైరా..
మరుసటి రోజు ఆ అమ్మయి కాలేజిలో కనిపిస్తే మాట్లాడాను. అప్పుడు తెలిసిన విషయం ఏమిటంటే ఆ అమ్మాయి కూడా మా బ్రాంచ్ లోనే చదువుతోంది. ఇంక నేను రెచ్చిపోదామనుకున్నాను. ఆ రోజు బస్సులో డైరెక్ట్గా పొయ్యి ఆ అమ్మాయిలు ఉన్న సీట్ దగ్గరే కూర్చున్నాను. కానీ అక్కడ నేను గమనించని విషయం ఏమిటంటే ఆ రోజు ఆ అమ్మాయి ఒక్కటే రాలేదు. ఇంకొక ముగ్గురు అమ్మాయిలు కూడా ఉన్నారు. నన్ను చూస్తునే గుర్తు పట్టారు వెంటనే అంతా కలిసి నన్ను ఫుట్ బాల్ ఆడుకోవడం మొదలు పెట్టారు. కొండ నాలుకకి మందేస్తే ఉన్న నాలుక ఊడినట్టు అయ్యింది నా పరిస్థితి. నేను ఇంటర్మీడియట్ చదివిన రెండేళ్ళల్లో అమ్మాయిలతో మాట్లాడిన సందర్భాలు రెండు మూడుకు మించి లేవు. ఇప్పుడు ఒక్కసారిగా ఇంతమంది అమ్మాయిలతో మాట్లాడుతుంటే కొంచెం సిగ్గేసింది (అంటే సిగ్గు వాళ్ళతో మాట్లాడినందుకు కాదు, బస్సులో అందరి ముందు పాటలు పాడాల్సి వచ్చి నందుకు) నేనిట్ల శంకరా నాధశరీరాపరా అని పాడటం మొదలు పెడుతూనే మా సోడా బుడ్డీ జీవి కూడా వచ్చెశాడు తన గ్రూప్ తో సహా. ఇక్కడ నాకు తెలియని చీకటి రహస్యం ఏమిటంటే వాళ్ళంతా బాగా తెలిసిన వాళ్ళు , మంచి దోస్తులు. :( :( అప్పటివరకూ ఫుట్బాల్ లా ఉన్న బస్సు అప్పటి నుంచీ cricket మ్యచ్ లా తయారైంది. ప్రతి రోజూ నేను బస్సు ఎక్కడం ఈ ప్రజలు బ్యాటింగుకు దిగి నన్ను ఆడుకోవడం. ఇంతలో ఫ్రెషర్స్ డే జరిగింది అదికూడా ఒక దయనీయగాధ మరో సారి చెబుతాను. ఫ్రెషర్స్ డే తరువాతా నేను వళ్ళను ఆడుకోవడం మొదలు పెట్టాను. పుస్తకాలు, రికార్డులు, తొక్క తోలు మట్టి మశానం అన్నీ తీసుకున్నాను. వాళ్ళు కాలేజి వదిలి వెళ్ళిపోయే ముందు వరకూ కూడా నేను వాళ్ళ దగ్గర ఏదో ఒకటి తీసుకుంటూనే ఉన్నాను.

ఇలాంటిదే మరొకటి కూడా జరిగింది. అది మరోసారి రాస్తాను..

-కార్తీక్

పుస్తక ప్రదర్శన !!!

తెలుగు పుస్తకాలు ఎగ్జిబిషన్ లో ఉన్నాయంటే, వీకెండ్ కల్లా అయిపోతాయేమోనని కక్కూర్తి పడి ఆఫీస్ నుంచీ ముందుగానే పరిగెత్తాను. ఆ ప్యాలెస్ గ్రౌండ్స్ దారి గురించి అందరిని అడుగుతూ అది కనుక్కొని అక్కడికి చేరేసరికి దాదాపుగా గంటన్నర సేపు పట్టింది, బెంగళూరు ట్రాఫిక్కా మజాకా.. ఆ గంటన్నరలో తలప్రాణం తోకకు సారీ, కాళ్ళలోకి వచ్చింది.ఐదు రూపాయలు పార్కింగుకు, ఇరవై రూపాయలు టికెటుకు సమర్పించుకుని వెళ్ళాను. అసలు నేను అక్కడికి వెళ్ళటానికి ఒకే ఒక కారణం ఉంది. ఆ కారణం పేరు "సావిరహే". మల్లాది వెంకట కృష్ణ మూర్తి రాసిన ఒక గొప్ప నవల. దాని గొప్పతనం పూర్తిగా వివరించాలంటే ఇంకొక టపా రాయాలి.

లోపలికి వెళుతూనే కుడి వైపున అట్ట మీద సచిన్ బొమ్మ ఉన్న "వరల్డ్ కప్ 99" అనే పుస్తకం అయస్కాంతం లాగా నన్ను ఆకర్షించింది. ఆ స్టాల్ లోకి పొయి కొన్ని పుస్తకాలు చూశాను. అరవింద్ అడిగా "వైట్ టైగర్", విలియం డ్యార్లింపల్ "ముఘల్" వగైరా, వగైరా పుస్తకాలు కనిపించాయి. ఇంకాస్త ముందుకు వెళితే చాలా కన్నడ స్టాల్స్ కనిపించాయి. ఆ స్టాల్స్ లో ఇంగ్లీష్ లేదా వేరే భాషలకు సంభందించిన పుస్తకాలు చాలా తక్కువగా ఉన్నాయి. ఆ వరుస చివరలొ ఒక తెలుగు స్టాల్ కనిపించింది. లోపలికి వెళ్ళి చూశాను చాలా పుస్తకాలు ఉన్నాయి, యండమూరి "విజయానికి ఐదు మెట్లు" నుంచీ "మరణ మృదంగం" దాకా, యద్దనపూడి "సెక్రెటరీ", రమణ "సాహితీయానం" యర్రం శెట్టి శాయి "హ్యుమరాలజి", చలం రాసిన ఒక పుస్తకం (పేరు గుర్తు లేదు) వగైరా వగైరా ఉన్నాయి. "సావిరహే" గురించి అడిగితే ఆ స్టాల్ అతను ఒక తట్టుకోలేని నిజం ఒకటి చెప్పాడు. ఇప్పుడు మల్లాది వెంకట కృష్ణ మూర్తి గారు నవలలు రాయకుండా ఆధ్యాత్మిక విషయాల గురించి రాస్తున్నారంటా. అయ్యో!! ఇంకొక రాజ్ కృష్ణని, మరో ఐరావతాన్ని, వేరొక సద్దాం ఆంటీని చూడలేమా అని గుండెలొ ఎక్కడొ కళ్ళక్కు మనింది. కాలం దేన్నైనా మారుస్తుంది అని ఒక సెంటిమెంటల్ డయలాగ్ గుర్తు తెచ్చుకుని ముందుకు సాగిపోయాను. మధ్యలో చిన్న పిల్లల స్టాల్స్, ఆధ్యాత్మిక విషయాలకు సంభందించినవి, మతపరమైన విషయాలకు సంబందించినవి చాలా స్టాల్స్ ఉన్నాయి. ఇస్లామిక్ ఏడుకేషనల్ సొసైటీ, రామకృష్ణ మఠం వాళ్ళ స్టాల్ వగైరా వగైరా. అవన్నీ క్రాస్ చేసి ముందుకు వెళితే అక్కడ విశాలాంధ్ర స్టాల్ కనిపించింది. హమ్మయ్య అని లోపలికి వెళ్ళాను. ఒక్కసారిగా అన్ని బుక్కులు చూస్తే ఏమి కొనాలో అర్థం కాలేదు. దీర్ఘంగా ఆలోచించి మా నాన్నకు ఫోన్ చేశా.
"నాన్నా, నేను విశాలాంధ్ర బుక్ స్టాల్ లో ఉన్నా ఏదైనా మంచి పుస్తకాల పేర్లు చెపూ"
"ఉన్నట్లుండి పేర్లు చెప్పమంటే ఎలా? మాన్యుమెంటల్ బుక్స్ ఏమన్నా ఉంటే తీసుకో"
"శరత్ సాహిత్యం తీసుకోనా?"
"మన ఇంట్లో 'శ్రీకాంత్ ' ఉన్నాడు. శరత్ అంతకంటే మంచి బుక్కులు ఏవీ రాయలేదు కాబట్టి వద్దులే"
"విశ్వనాథ సత్యనారాయణ బుక్స్ తీసుకునేనా?"
"నీకు అంత తెలుగు అర్థం చేసుకునే సీన్ లేదు. అవి నీకు అలమరలో పెట్టి నాదగ్గర అవి ఉన్నాయని చెప్పుకోను తప్పించి మరి దేనికీ పనికి రావు"
"హతవిధి! మా నాన్నకు నా గురించి ఎంత నమ్మకం"(స్వగతం)
" అక్కడా ఎవరెవరి బుక్స్ ఉన్నాయో చెప్పు"
"భమిడిపాటి కామెశ్వర రావు అంటా"
"భరాగో కథలు తీసుకో"
"సరేలే ఏవో ఒకటి తీసుకుంటాను"
నా సంభాషణ విన్న ఆ షాప్ అతను వెంటనే భరాగో కథలు తెచ్చి ఇచ్చాడు. ఆ తర్వాత వాళ్ళ తమ్ముడు భమిడిపాటి కామేశ్వర రావు గారి బుక్కు కూడా ఒకటి తీసుకున్నాను. ఇంతలో యర్రం శెట్టి శాయి గుర్తుకు వచ్చాడు. "హ్యుమరాలజి" జెమినీ టివీలో చూశాము కదా అని ఇంకొక బుక్కు "ప్రేమకు ఫుల్ స్టాప్ లేదా" అనేబుక్కు తీసుకున్నాను. అదే చేత్తో మల్లాది "డబ్బెవరికి చేదు" కూడా కొన్నాను. రెండు నిముషాలలో నాలగు బుక్కులు ఐపోయాయి ఇంక చాలు అని వస్తూ ఉంటే చలం "స్త్రీ" కనిపించింది. అది చదవమని పొద్దునే ఒక ఉద్వేగపూరితమైన సలహా వచ్చింది :) :) కనుక అది కూడా తీసుకున్నాను. పక్కకు తిరిగితే రంగనాయకమ్మ బుక్కులు కనిపించాయి, వాటి సైజ్ చూసే నాకర్థమైపోయింది అవి నా తాలూకు కాదని.
విశాలాంధ్ర నుంచీ బయటకు వచ్చాక ఒక స్టాల్ లో ఏ బుక్కైనా వంద రూపాయలు మాత్రమే అని కనిపించింది. వెంటనే లోపలికి వెళ్ళాను. అక్కడ Don Quixote కనపడ్డాడు. నేను వదల్లేదు. గబుక్కున ఆ బుక్కును కూడా తీసుకున్నాను. అక్కడికి ఈ రోజు కొన్న బుక్కుల సంఖ్య ఆరుకు చేరింది. అన్నిట్లోకి పాపం చలం "స్త్రీ" ఒక్కటే odd book out లాగా కనిపిస్తోంది. మంచి ముహూర్తం చూసి మొదలు పెడతాను. బాగుంటే రివ్యూ రాస్తాను బాలేక పోతే మార్తాండ లాగ కథ రాస్తాను, చలం కు ఒక బరువైన పాత్ర ఇచ్చి :) :)

-కార్తీక్

బ్లాగు బస్సు..బహుబాగు బస్సు ...

అది ఒక బస్సు.
డొరు తెరిచి డ్రైవర్ ఎక్కాడు.
"హల్లొ, డ్రైవర్ గారూ.. మీ గురించి కొంత చెపుతారా?"
"నా పేరు వీవెన్
నేను లెఖిని,కూడలి సృష్టించెన్
తెలుగు బ్లాగులు ఒక సెన్సేషన్"
అదుర్స్ అదుర్స్
ఇక బస్సులో మిగతా వాళ్ళ గురించి చూద్దాం.
"నమస్తే సర్, ఫస్ట్ సీట్ లో ఉన్నారు. మీ పేరు?"
"నా పేరు చావా కిరణ్. నేను అందరికంటే ముందు బస్సు ఎక్కాను"
"ఒహో అలాగా!! కంగ్రాట్స్ సర్"
రెండవ సీట్ లో ఒకాయన బిజీగా రాస్తున్నాడు.
"సర్, మీరు...??"
" నేను ఒకసారి వాడిన పెన్ను ని రెండవసారి వాడను అందుకే నా పేరు కొత్తపాళి."
ఇంతలో ఒక చిన్న పాపను ఎత్తుకుని ఒక ఆవిడ బస్సు ఎక్కింది.
"మేడం మీరు..."
"నా పేరు లక్ష్మి ఊరు హైదరాబాదు."
"మీ పాప చాల ముద్దుగా ఉంది. పేరేమిటి మేడం?"
"మా పాప పేరుతో నీకేమి పని నాయనా..
పాతబస్తీ లో పసుపు కుంకుమలు అమ్ముకునే మొహమూ నువ్వూను"
ఇంకాస్త ముందుకు వెళితే ఒకాయన ఏదో దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నాడు.
"సార్"
"సార్ మీ పేరు, తాడేపల్లి బాలసుబ్రహ్మణ్యం కదండి?"
"లలితా బాలసుబ్రహ్మణ్యం అన్నా నేనే"
"మీ గురించి ఏదో చదివాను సార్"
"నా ఆసక్తులు బహుళం. నాకు ఆలోచనలు నిత్యం. నా లక్ష్యాలు వైకల్పికం"
"తెలుగులో మాట్లాడండి సార్"
ఆ పక్కగా కూర్చున్న కండక్టర్ గారు కళ్ళు మూసుకుని ఏదో ఆలోచిస్తున్నారు.
"కండక్టర్ గారు.. ఏమిటి అంత దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నారు?"
"మాయావతి అందంగా ఉంటుందా లేక విజయకాంత్ అందంగా ఉంటాడా అని అలోచిస్తున్నాను"
"ఆ..."
"అవును దేవుడు నాకు 23 టలెంట్స్ ఇచ్చాడు. ఒకొక్కసారి ఒక్కొటి వాడుతుంటాను"
"కొంపదీసి మీరు..."
"నన్ను అందరూ the nakar అని పిలుస్తారు. కొందరు దినకర్ అని, ప్రసాద్ అని కూడా పిలుస్తారు"
ఇంతలో నన్ను తోసుకుంటు ఎవరో ముందుకు వెళ్ళారు. తిరిగి చూస్తే ఒకాయన గళ్ళ లుంగి, చారల బనీను బుర్ర మీసాలతో కనపడ్డాడు.
"హల్లో గురూ ఏ ఏరియా మనది?"
"మలక్ పేట"
"వెళ్ళి కూర్చోండి"
వెనుక సీట్లు నిండడనికి ఇంకా టైం ఉంది కదా అని లేడీస్ సీత్ల వైపు అడుగు వెనక్కు వేశాను. ఎవరో అమ్మాయి నిలుచుకుని ఉంది.
"ఏంటండీ మీకు సీట్ దొరకలేదా?"
"నా పేరు మహిత, నేను కామెంట్లు రాస్తాను కానీ టపాలు రాయను. అందుకే కూర్చోలేదు"
"ఒహో!!"
ఇంతలో ఆ పక్క సీట్లో ఉన్న కళ్ళజోడు ఆవిడ నన్నే చూస్తున్నట్టు అనిపించింది.
"ఒక్కా, మీరు..."
"నా పేరు జ్యొతి. చాలా విషయాల మీద బ్లాగులో రాస్తుంటాను"
"ఓహో అలాగా! మీ ఓపిక కి నా జోహార్లు"
"మీ పక్కన ఉన్న ఆవిడ ఎవరు జ్యోతక్కా?"
"ఈమె పేరు సౌమ్య. నిస్యాలోచనాపథం గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది"
ఇంకొక అడుగు ముందుకు వేస్తే ఒకమ్మాయి తనలోతనే మాట్లాడుకుంటు కనిపించింది.
"మీరు..."
"నేను నేనే.. నాలో 'నేను' మాట్లాడుకుంటూ ఉంటాను తప్పించి బయటి వాళ్ళతో ఎవరితో మాట్లాడను"
"మీ పేరు మేధ కదూ!!"
వెనకల నుంచి ఎవరో పిలిచినట్టు అనిపిస్తే చూశాను. ఒక పెద్ద వెలుగు కనిపించింది.
"మీరూ.."
"కూడలి జల్లెడా తెలికీ కనిపిచే మూడు సిమ్హాలైతే, ఆ కనిపించే నాలుగో సింహమే ఈ బ్లాగాగ్ని"
"సూపర్ సూపర్"
ఇంతలో ఎవారో వెనుక సీట్లోకి పరిగెత్తూకుంటు వచ్చి కూర్చున్నారు.
అక్కడికి వెళ్ళి చూడగా ఎర్ర ప్యంటూ ఎర్ర షర్ట్ ఎర్ర కళ్ళజోడు తో ఒక వ్యక్తి కూర్చోని ఉన్నాడు.
"మీ పేరు...."
"ఆస్తిక,అగ్రవర్ణ,భూస్వామ్య వర్గాలకు వ్యతిరేకంగా ఇప్పుడే ఒక కథ రాస్తాను"
"'ఓహో మీరు కథలు రాస్తారా?"
"బైరాగి తెలితేటలు అంటే అవే మరి"
"నేను బైరాగినా?"
"నా పేరు ప్రవీణ్/మార్తాండ/ISP Administrator/నాదెండ్ల/PKMCT"
"చాలు బాబూ చాలు. నీ డ్రస్ చూసినప్పుడే నిన్ను గుర్తుపట్టాల్సింది"
"నా పేరు మార్తాండ
ఇంటి పేరు మూర్ఖాండ
నా తోటి ఉన్నసేన మూలిగేటి ఎర్రసేన"
"అయ్య బాబోయ్..నీ పాటలు ఆపు బాబూ.."
"సరే ఐతే. పాటలు ఆపి కథ రాస్తాను"
"హమ్మయ్య బ్రతికిపోయాను"
వెనకాల ఎవరో కూర్చొని నా వైపు సందేహంగా చూస్తూ ఉన్నాడు.
"ఇంత సందేహంగా చూస్తూ ఉన్నావంటే నువ్వు కచ్చితంగా నాగప్రసాద్ అయ్యుంటావు"
"అవును. ఇంతకూ నీ గురించి చెప్పలేదు"
"నా పేరు కార్తీక్..
నేను పుట్టింది రాయలసీమలో..చదివింది ఉత్తరభారత దేశం లో
ప్రస్తుతం ఉండేది ఉద్యాన నగరిలో
ఎక్కడ ఉన్నా...పదహారణాల తెలుగు బిడ్డని... ఒక భాషాభిమానిని"
-----------------------------------------------------------------------------------------------
సమకాలిన సామాజిక/రాజకీయ అంశాల మీద టపాలు రాసే కత్తి మహెష్ గారిని, చదువరి గారిని బస్సులో ఇమద్చలేకపోయాను.

నేను తెలుగు బ్లాగు రాయటం మొదలు పెట్టి రెండేళ్ళా కొన్ని నెలలు అయ్యింది. ఈ రెండేళ్ళ కాలంలో నేను రెగులర్గా చదివే బ్లాగులతో ఈ టపా రాశాను. ఏదో సరదాకి రాశాను తప్పించి ఎవరిని నొప్పించే ఉద్దేస్యం నాకు లేదు. అందరికంటే చిన్న వాడిని కదా అందుకని క్షమించెయ్యండి. మనసుబాగాలేకపొయినా, లేక నిద్ర రాకపొయినా నేను చేసే మొదటి పని బ్లాగులు చదవటం. నాకు ఎన్నో సార్లు సహాయపడ్డ బ్లాగ్ మిత్రులందరికి బ్లాగుముఖంగా నెనర్లు తెలుపుకుంటున్నాను.

-కార్తీక్

ప్రమాదవనం: హోస్టే ఘోస్టైతే!!!

ఈ టపా గురించి పెద్ద ఉపోద్ఘాతాలు అవసరం లేదు. టైటిల్ చూస్తే చాలు!!!
అవును నిజం. ఈ సారి ప్రమాదవనం లో వాళ్ళూ వీళ్ళూ కాకుండా ఏకంగా మన మలక్పేట్ రౌడీ నే ఇంటార్వ్యు సారీ తుంటర్వ్యు చేశాం.

ఈ సారి మన రెగులర్ హోస్ట్ విస్కాన్సిన్ విశాలక్షి గారు నివార్య కారణల వల్ల రాలేక పోయారు దానికి ప్రజలందరూ ఆమెకు ధన్య వాదాలు తెలుపుతున్నారు. ఇక ఆమె స్థానం లో మన స్పెషల్ హోస్ట్ బెంగుళూరూ బనజ గారు వచ్చారు. ఈమె అసలు పేరు వనజ, బెంగాలీలు ఎక్కువగా ఉన్న ఆఫిస్ లో పని చేసి "వ" మర్చిపోయారు.

బనజ గారు మైక్ ముందుకు వచ్చి తన ముక్కు తో నేలను తాకి తనదైన శైలిలో అందరికి నమస్కారం చేశారు. అందరూ ఆమె కింద పడ్డ చిల్లర ఏరుకుంటున్నారని భ్రమ పడ్డారు. అది గమనించి ఆమె జీవితమే ఒక భ్రమ అని ఒక గొప్ప నిజాని చెప్పి ప్రజల కళ్ళు తెరిపించి, కాళ్ళు విరకొట్టి జ్ఞానొదయం చేశారు.
ఇక తుంటర్య్వు షురు...
బె.బ: ఈ రోజు మన కార్యక్రమం లో వచ్చేది ఎవరో మీకు తెలుసా? (బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో తెలుసా తెలుసా తెలుసా)
ఎవరైతే ఆంధ్రా లో పుట్టి అమెరికాలో ఉన్నారో,
ఎవరైతే ఒకానొక లండన్ సర్జన్ ఆన్ లైన్ జీవితాన్ని కుక్కలు చింపిన విస్తరి చేశారొ...
ప్రజలు: ఇంత ఓవర్ అక్షన్ వద్దు. మలక్పేట్ రౌడీ అని ముందే చెప్పారు.
మ.రౌ: అందరికి కెలికాస్కారం, నా గురించి పెద్దగా చెప్పుకోవల్సిన పని లేదు.
బె.బ: అవును సార్.. మీ గొప్ప మీరు చెప్పుకుంటే బావోదు.
మ.రౌ: మరి ఇక మొదలు పెడదామ?
బె.బ: సార్, మీరు ఇంతమందిని తుంటర్వ్యు చేఆరు కద, మీకు ఎవరైనా తుంటర్య్వు ఇస్తాం అని చెప్పి పారిపోయారా?
మ.రౌ: ఓ, ఎందుకు లేదు. ప్రతీ వారం ఇద్దరు ముగ్గురు పారిపోతుంటారు..
బె.బ: సార్, మీరు చేసిన అన్ని తుంటర్వ్యులలొ అతి గొప్ప తుంటర్వ్యు ఏది?
మ.రౌ: (కొద్దిగా ఎమోషనల్ అయ్యి) ఏదని చెప్పనూ, ఎన్నని చెప్పనూ...
బె.బ: ఒకటి చెప్తే చాలు సాఇ. మిగతావి బ్లాగులో చదువుకుంటాం.
మ.రౌ: అక్కడే మీరు నన్ను మరీ మొహమాట పెడుతున్నారు. నేను కనీసం ఒక పది చెప్పాలని ప్లాన్ చేసాను. ప్చ్..
బె.బ: (స్వగతం లో) ఓరి నాయనో.. చక్కగా వచ్చి చిక్కగా ఉన్న రెల్లు పొదల్లో కాలు పెట్టినట్లు ఉన్నాను.
మ.రౌ: ఐనా మీరు ఒక్కటి అని అంత వీజీగా చెప్తే ఎలా? నెత్తి మీద ఉన్న జుట్టులో ఏది నచ్చిన వెంట్రుక అంటే ఏమని చెప్పను??
బె.బ: (కళ్ళల్లో నీళ్ళతో) సార్, నాకళ్ళు తెరిపించారు సార్, తెరిపించారు....
మ.రౌ: సరే సరే ఇంత చిన్న విషయానికే ఇలా ఐపోతే మీరు ఇక తుంటర్వ్యు ఏం చేస్తారు? ముందు ఒక బ్రేక్ చెప్పండి..
బె.బ: (తెలుగు సినిమాలో సెకండ్ హీరోయిన్లా) బ్రేక్. చూస్తునే ఉండండి నిరంతర వార్తా స్రవంతి, టీ.వీ.0.5
------------------------------------------------------------------------------------------
వాణిజ్య ప్రకటన:
పని మనిషితో సమస్యా??
పాల వాడితో గొడవ???
పేపర్ వాడితో గాభరా??
ఐతే వెంటనే మీరు తుస్ సబ్బుని కొనండీ. లక్కీ డ్రాలో గెలిస్తే ప్రముఖ నటి కొయ్యా కరన్ గారితో మీ ఇంటి పనులన్నీ చేయించుకోండి.
తుస్ సబ్బు..మీ వంటినే కాదు..ఇంటిని కూడా శుభ్ర పరుస్తుంది.
------------------------------------------------------------------------------------------

బె.బ: మొదటి బ్రేక్ తట్టుకున్న ప్రజలకు మరోసారి కెలికాస్కారం..
మ.రౌ: అక్కో జల్దీగా కానీ రాదేం?
బ.బె: వస్తున్నా మలకన్నా, మీ దగ్గరికే వస్తున్నా..

బె.బ: ఇప్పుడు మలక్న్న గారితో మాట్లాడ్డానికి ఒక స్పెషల్ వ్యక్తిని పిలుస్తున్నాను...
మ.రౌ: ???
(బ్యక్ గ్రౌండ్లో ఎవరు? ఎవరు? ఎవరు?)
బె.బ:
ఎవరైతే శ్రీకాకుళం లో పుట్టి యావత్ బ్లాగ్లోక ప్రజలందరి అభిమానం చూరగొన్నారో?
ఎవరైతే బ్లాగ్లోకంలో ఫేక్ ఐ.డి. లను తుడిచిపెట్టాలనే సంకల్పంతో తన పొలాన్ని అమ్మకానికి పెట్టారో
ఎవరైతే ఇస్త్రి వాద కథలను పుంఖానుపుంఖాలుగా రాస్తున్నారో
ప్రజలు: యెహె.. మాయదారి సోది..తొందరగా చెప్పి చావండి
బె.బ: కార్మిక హృదయ నేత, జన విజ్ఞాన ప్రదాత, మలక్పేట్ మెంటల్ మన విశిష్ట అతిధి.
మ.మె: సాధారణంగా నేను ఇలాంటి భూస్వామ్య వర్గాల ప్రోగ్రాంలలో పాల్గొనను. కానీ దీనిలొ పాల్గొంటాను ఎందుకంటే ఈ హోస్టుకు నాకు ఎటువంటి జాతి వైరం లేదు కనుక.
బె.బ: (స్వగతం లో) జాతి వైరమా!!! అది జంతువుల మధ్య కదా ఉండేది
బె.బ: సార్ మీ గురించి కొంత ఇంట్రడక్షన్ ఇస్తారా?
మ.మె: ఎవరనుకున్నావు, నన్నేమనుకున్నావు???
బె.బ: మనిషివైతే కాదని ఇందాకే తేలిపోయింది. ఎవరో చెప్పు
మ.రౌ: మా తుగ్లక్ ఎమోషనల్ ఐతే ఇలానే ఉంటుంది. కోపం వస్తే మిమ్మలని లేడీ విలన్ గా పెట్టి కథ రాసేయగలడు.
బె.బ: వీడి *%$@
మ.మె: ఓయ్ రౌడి, నువ్వు ఏకలింగం ఒకరేనని ఎందుకు ఒప్పుకోవ్??
మ.రౌ: వెరీ సింపుల్. ఒకరే కాదు కాబట్టి.
మ.మె: ఇది నీలాంటి సామ్రాజ్యవాద, భుస్వామ్య, పెట్టుబడిదారి, ఆస్తిక, అగ్రకుల వర్గాలకు అలవాటే..
మ.రౌ: నీ సరసం పాడుగాను..నా ఆర్కుట్ కమ్యునిటీలు కూడా అనీ లేవు కదరా
మ.మె: అసలు ఈ రౌడీ ఒక రౌడీనే కాదు. కేడి కూడా.. లేకపోతే మీ బుర్ర తింటానని ఒపన్ గా బ్లాగులో రాస్తాడా..
మ.రౌ: అబ్బ చా?
మ.మె: అసలు ఈ రౌడి రౌడీ, హైదరాబాదుకు చెందిన వాడు. అసలు హైదరాబాదు ఒక ఊరేనా? ఆ ఊరిలో అందరూ అచ్చా అచ్చా అంటూ కచ్చ కచ్చగా పుచ్చిపొయిన హింది మాట్లాడుతారు.
మ.రౌ: పిచ్చి నా తుగ్లకూ, అక్కడ మాట్లాడేది హిందీ కాదు.. ఉర్దూ.
మ.మె: అసలు ఈసారి నా కథలో హైదరాబాదునే విలన్ గా చేస్తాను.
మ.రౌ: పండగ చేసుకో..
మ.రౌ: ఒక విషయం చెప్పు, దేవుడంటే ఎందుకు నీకంతా కోపం?
మ.మె: ఎందుకంటే.... మాకు ఎవరో ఒకరిని వ్యతిరేకించకపోతే మాకు నిద్ర పట్టదు. దేవుడైతే నోరు లేని వాడు కనుక ఎమన్నా పర్లేదు.
మ.రౌ: అబ్బో చాల గొప్ప లాజిక్. కులగజ్జికి మీరు వ్యతిరేకులు కద మరి నువ్వు "కర్మ" అని ఎందుకు తగిలించుకున్నావ్?
మ.మె: అది నాకు నేనే ఇచ్చుకున్న బిరుదు. నాకు టెక్నాలజీలో తెలియనిది అంటూ ఏమి లేదు అందుకని.
బె.బ: ఇప్పుడు ఒక పెద్ద బ్రేక్. నాకు తల తిరుగుతొంది.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
గర్ర్ర్ర్ బుర్ర్ర్ర్ర్ తుర్ర్ర్
గర్ర్ర్ర్ బుర్ర్ర్ర్ర్ తుర్ర్ర్
గర్ర్ర్ర్ బుర్ర్ర్ర్ర్ తుర్ర్ర్
అంతే మరి, ప్రకటనలు ఇచ్చే సాహసం ఎవరూ చేయలేదు.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
బె.బ: వామ్మో, అప్పుడే బ్రేక్ ఐపోయిందా? నాకు తల నొప్పి ఇంకా తగ్గలేదు.
మ.మె: మీలాంటి, ఆస్తికులకు ఇలాంటి నొప్పులు వీజీగా వస్తాయి.
మ.రౌ: మీలాంటి నాస్తికులకు రానేరావు. ఎందుకంటే తల అనేది ఉన్నా లోపల ఏమీ ఉండదు కద.
మ.మె: ఓయ్ రౌడీ, నీ తిక్క ఎలాకుదర్చాలో నాకు బాగా తెలుసు. అందుకే ఇప్పుడు ఒక గొప్ప వ్యక్తిని పిలుస్తున్నాను. సార్ రండి సార్..
ఇంతలో ఒక తారు డబ్బా లాంటి వ్యక్తి ఒకతను వచ్చాడు. అతని పేరు "చికాగో చిన్నయ్య"
బె.బ: నే పోతున్నా, ఇతని జన అజ్ఞాన వేదిక దెబ్బకు ఇప్పటికే మెదడు బ్లాక్ అయ్యింది.
మ.రౌ: ఏంటి చిన్నయ్య గారు ఇలా వచ్చారు.
చి.చి: ఏం లేదు. ఈ మధ్య ప్రజలు మమ్మలని గుర్తు పట్టడం లేదు. అందుకని ఏదో ఒక చోట దూరాను. మా శిష్యుడి ప్రజ్ఞ చూసి సంతోషంతో పొంగిపోతున్నాను.
మ.మె: (కళ్ళ నిండా నీళ్ళతో) అది మీ గొప్పతనం సార్...
మ.రౌ: ప్రజ్ఞా?? దేని గురించి మాట్లాడుతున్నావ్ బాబూ?
చి.చి: అదే మా వాడి కథల గురించి. ఇస్త్రీ వాద కథలు అంత గొప్ప ఎవరు రాశారు?
మ.రౌ: మీ వాడి కథలలో ఏ అమ్మాయికి చదువు ఎందుకు రాదు?
మ.మె: అది ఈ పురుషాధిక్య సమాజంలో ఆడది చేసుకున్న పాపం.
మ.రౌ: ఈ తుగ్లక్ గాడు ఇలాగే బుర్ర తింటూ ఉంటాడు, మీరెళ్ళి పని చూస్కోండి. ఇప్పటి వరకు ఈ ప్రొగ్రాం చూసిన అందరికి వసుదేవుడి పాదాభివందనం.
-కార్తీక్

గణేష్: కేవలం గణేష్..

మొన్న పండగకి ఇంటికి పొయినప్పుడు ఈ సినిమా చూశాను. "బాణం" "శంఖం" వగైరా వగైరా ఉన్నా ఈ సినిమానే ఎందుకు చూశానంటే, ముందు రోజు ఈనాడు పేపర్లో ఈ సినిమా నిర్మాత, దర్శకుడు " మా హీరో పేరుకు ముందు ఇంటి పేరు వెనుక కులం పేరు చెప్పుకోని కుర్రోడు" అని స్తేట్మెంట్ ఇచ్చారు. ఇదేదో అర్థం కాకున్నా వినడానికి ఇంటరెస్టింగా వుందే అని వెళ్ళాము.
ఫస్ట్,ఫస్ట్ లోనే సూపర్ సీన్ అని అనుకుంటున్నారా? కానే కాదు. ఫస్ట్ పేర్లు పడతాయి ఆ తరువాత సినిమా మొదలు. హీరోని ఎస్టాబ్లిష్ చేసేందుకు తగ్గ పిచ్ తయారు చేయలికద, అందుకని ఒకావిడ ఆమె చంకలో బిడ్డని ఆటోలో కూర్చోబెడుతుంది. ఆమె కూరగాయలు బేరమాడుతుంటే ఇంకొక వైపు ఆటో వెళ్ళిపోయింది. అప్పుడు హీరో ఆ ఆటో వెంట పరిగెత్తి ఆ బిడ్డని రక్షిస్తాడు. ఏంటీ? ఆటో వెనకాల పరుగెత్తడం కంటే ఇంకో ఆటోలో వెళ్ళడం మేలు కద అనుకుంటున్నారా? అలా ఆలోచిస్తే తెలుగు సినిమా దర్శకులుగా మీరు డిస్క్వాలిఫై అవుతారు. తర్వాత నా మీదికి మాట రాకూడదు కాబట్టి చెబుతున్నా.
తరువాత సీన్లో హీరోని అందరూ వీడు ఏమనుకుంటే అది చేస్తాడు, పర్యవసానాలు ఆలోచించడు అని అంటుంటారూ. అప్పుడు హీరో మొబైల్ కు కాల్ వస్తుంది. ఈ సినిమాకు రెమునరేషన్ ఇవ్వనని నిర్మాత చెప్పాడేమో, హీరో సీరియస్ గా మొహం పెడతాడు. కట్ చేస్తే ఒక ఇంట్లో బెడ్ మీద ఒక అమ్మాయి ఏడుపు మొహం పెట్టుకుని వుంతుంది. ఆ బెడ్ పక్కనే సన (ఆమేనండీ పూర్వాశ్రమంలో దూరదర్శన్ కేంద్రం హై. సీరియల్స్ లో ఉండేది.) వుంటుంది. కెమెరా హీరో మొహం మీద, సన మొహం మీద, ఒక ప్లేట్లో ఉండే ఒక ముద్ద అన్నం మీదా ఫోకస్ అవుతుంది. అన్నం సరిపోలేదని కొట్టుకుంటున్నారేమో అనుకున్నాను. కానీ విషయం చాలా సీరియస్. విషయం ఏమిటంటే, ఆ అమ్మాయి ఒకడిని ప్రేమించింది. ఆ వేస్టు గాడికి ఒక మేనత్త కూతురు ఉంటుంది అలవాటుగా ఇంట్లో వాళ్ళు వీళ్ళీద్దరి పెళ్ళి చిన్నప్పుడే కుదిర్చి ఆ తర్వాత పోట్లాడుకుని విడిపోతారు.

అప్పుడు హీరో చాలా షార్ప్ గా ఆలోచించి ఆ మేనత్త కూతురిని నేను ప్రేమలో పడేస్తాను అంటాడు. నాకొక విషయం చెప్పండి, అమ్మాయిలను ప్రేమలో అయినా/బురదలో అయినా పడెయడం అంత వీజీనా? 30 ఇయర్స్ ఇండస్ట్రీ అంటే నేనేమీ చెప్పలేను.

"బాబూ నీ డౌట్లకు ఇంకొక పోస్టు రాసుకో ముందు సినిమా గురించి రాయి"

వస్తున్నా, వస్తున్నా.. ఇంక హీరొయిన్ తన అపార్ట్మెంట్ లో ఉండే రౌడీ పిల్లలకు ట్యుషన్ చెపుతు ఉంటుంది. అర్థిక మాంద్యం తెలుగు హీరోయిన్ లకు కూడా తాకింది ఉద్యోగాలు లేక ఇలా ట్యుషన్లు చెప్పుకుంటున్నారు. హీరో ఆ రౌడీ పిల్లలతో కలిసి హీరొయిన్ ని పడెస్తాడు. అనాథ అయిన హీరోకి అంత రిచ్ అపార్ట్మెంట్ కు రెంట్ ఎలా కట్ట గలడు అని మీకు డౌట్ రాకుడదు. వచ్చిందంటే మరోసారి ఫెయిలైపోతారు. సెకండ్ హాఫ్ అంతా మాములే ముడు అపర్థాలూ ఆరు క్షమాపణలటో కథ నడుస్తుంది, సారీ కథ కాదు, సమయం గడుస్తుంది ఇందులో కథ అనేది లేదు కదా మరి.

హోలు మొత్తంగా ఆలోచిస్తే, దర్శకుడు ఏమి చెప్పదలచుకున్నాడో నాకు అర్థం కాలేదు. కథ అనే ప్రాణి బుతద్దం వేసి వెతికినా కనిపించదు. ఇంక నటన పరంగా చూస్తే, హీరోయిన్ ఫస్ట్ హాఫ్ బాగానే చేసింది అంటే పళ్ళికిలించడం తప్ప వేరే ఏమీ లేవు. ఇక సెకండ్ హాఫ్ లో ఆ సెంటిమెంటల్ సీన్స్ ఇద్దరు ముందు నుయ్యి, వెనక గొయ్యి టైపులో చేశారు.
the hero is pathetic. In many scenes he seems to have been making a spoof of Pawan Kalyan. It will be too much if he expects to be a big star with this kind of copied acting. Particularly in sentimental scenes you will recall Pawan Kalyan time and again.

"బాబూ ఇది తెలుగు బ్లాగు. ఇంగ్లీషులో రాయాలంటే ఇంకొక బ్లాగు ఉంది కదా, అందులో రాసుకో"
సరే సరే, హీరోయిన్ ఫస్ట్ హాఫ్ లోనూ, పాటలప్పుడూ బాగుంది. సెకండ్ హాఫ్ లో రక్త కన్నీరే. ఇంక పాటల గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది. 2,3 పాటలు ఏ భాషవో కూడా అర్థం కాదు.
ఇక ఈ సినిమాలో ఏదైనా చూడ తగ్గ విషయం అంటే, అవి ఆ పిల్లల అల్లరి మరియు బ్రహ్మి కామెడీ. బ్రహ్మి చాలా ఈజీగా ఒక మంచి రోల్ చేశాడు. ఆ పిల్లలు వచ్చి రానీ మాటలతో ముద్దుగా వున్నారు.

ఇంతకూ ఆ దర్శక నిర్మాతలు పేపర్లో ఎందుకు అలా వేయించారో నాకు అసలు అర్థం కాలేదు. ప్రజలకు ఎవరికైన అర్థం ఐతె తెలుపగలవారు.

-కార్తీక్

పాహిమాం పాహి

మహిషాసురిడిని సమ్హరించిన మైసురు చాముండీ దేవి అందుకొ మా ప్రణామాలు..
బెజవాడలో భక్తుల కొంగుబంగారమైన ఓ దుర్గమ్మా ఇవే మా నమస్సులు
వారణాసిలో వెలసిన ఓ విశాలాక్షీ ఇదుగోనమ్మా మా వందనాలు
కాంచీపురమునకు ఏతెంచిన ఓ కామాక్షీ పాహిమాం పాహి
మీనాక్షిగా మధురైనేలుతున్న ఓ మహశక్తి ప్రణమామ్యహం
గంగమ్మను భువి మీదకు సాగనంపుతూ రుషీకేశమున వెలసిన ఓ చండీదేవి నమోనమ:
భక్తుల మనవిని మన్నించుటకు హరిద్వారమున వెలసిన ఓ మనసా దేవి శరణు శరణు.
మహంకాళిగా ఉజ్జైనీ నగరాన వెలసిన ఓ జగన్మాతా జేజేలు
ముంబై మాహానగరాన వెలసిన ఓ మహాశక్తీ శరణు తల్లీ శరణు..
గంగా సంగమానికి సాక్షీభూతంగా నిలిచిన ఓ కలకత్తా కాళీ వందనం అభివందనం


ఏ ఊరికేగినా ఏ వాడన వెలసినా తల్లీ పరాశక్తీ నువ్వే దిక్కు,
రక్షమాం రక్ష
పాహిమాం పాహి
రేపు దుర్గాష్టమి. ఈ సందర్భంగా సకల ప్రాణి కోటికీ మంచి జరగాలని, ఆ అమ్మ కరుణ అందరి మీద ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను.

సర్వేజనా సుఖినోభవంతు
-కార్తీక్

ఈ చందమామ!!

భరత జాతికి దేవుడిచ్చిన వరం ఈ చందమామ!!
భారత దేశ చరిత్రలో నిలిచిపోయింది ఈ చందమామ

ముగ్గురు మాంత్రికులతో చిన్నారులని మంత్రముగ్దులని చేసింది ఈ చందమామ
పెద్దల ఆశీర్వాదంతో రాకాసిలోయ నుంచి క్షేమంగా తిరిగొచ్చింది ఈ చందమామ
తోకచుక్కకు తోడువెళ్ళింది ఈ చందమామ
మకరదేవత కటాక్షాన్ని పొందింది ఈ చందమామ

భరత జాతికి దేవుడిచ్చిన వరం ఈ చందమామ
భారత దేశ చరిత్రలో నిలిచిపోయింది ఈ చందమామ

ఖడ్గ వర్మ కరవాలపు వాడిని వేడి వేడిగా వండి వార్చింది ఈ చందమామ
అరేబియా సిందుబాదును ఆంధ్రాలో నిలబెట్టింది ఈ చందమామ
అవంతీ నగర పింగళుడిని అఖిలాంద్రకోటికి పరిచయం చేసింది ఈ చందమామ
రూపధరుడి యాత్రలను తెలుగు రాష్ట్రానికి పొడిగించింది ఈ చందమామ

భరత జాతికి దేవుడిచ్చిన వరం ఈ చందమామ
భారత దేశ చరిత్రలో నిలిచిపోయింది ఈ చందమామ

పౌరాణికేతిహాసాల నెలవు ఈ చందమామ
చారిత్రకవివరణల నిధి ఈ చందమామ
నీతికథల నిలయం ఈ చందమామ
భేతాళ కథల భాండాగారం ఈ చందమామ

భరత జాతికి దేవుడిచ్చిన వరం ఈ చందమామ
భారత దేశ చరిత్రలో నిలిచిపోయింది ఈ చందమామ

చందమామా! ఓ చందమామా!
సాహితీసాగరంలో ఎన్నో ఆణిముత్యాలనిచ్చిన స్వాతిచినుకు ఓ చందమామ
నీ ప్రభ పొగడ తెలుగు జాతి తరమా?

నేను గత 30 సంవత్సరాల నుంచి వచ్చిన అన్ని చందమామలు చదివాను. ఈ మధ్య బ్లాగాగ్ని, శివ గార్ల వల్ల ఇంకొన్ని పాత కథలు చదివాను. నాకు చందమామ చదవటం అలవాటు చేసిన మా నాన్న గారికి జన్మ జన్మలకు రుణ పడి ఉంటాను.

-కార్తీక్