మరు జన్మలో నేను ......

3/29/2010 - రాసింది karthik at Monday, March 29, 2010
కరవు సీమలో తొలకరి అల్లరికి కలిగిన మట్టి వాసననౌతాను! 
అరుణోదయాన జగతిని నిద్రలేపే పక్షుల కిలకిలరావాలలో ఇమిడిపోతాను!
ముగ్గువేస్తున్న పల్లేపడుచు ముంగురులపై స్వేదబిందువునౌతాను!
బిడ్డకోసం తన సుఖం మరిచే అమ్మ హృదయపు ఆర్ర్ధతనౌతాను!
చెలి ఎడబాటు వల్ల కలిగిన విరహంలోని వేడి నిట్టూర్పునౌతాను! 
కల్లోల కాశ్మీరానా కదం తొక్కే వీరసైనికుడి పాదధూళిగా పుడతాను!
కరవుకరాళ నృత్యానికి సాక్షిగా నిలిచిన బక్కరైతు ఆక్రందననౌతాను! 
నిర్లక్ష్య నిదర్శనంగా బోరుబావిలో పడ్డ పాపడి ఏడుపులో ప్రతిధ్వనినౌతాను!
బుడిబుడి నడకల వయసులో బ్యాగు బరువులకు కుదేలౌతున్న బాల్యపు చిహ్నంగా మిగిలిపోతాను!

-కార్తీక్

కొన్ని రోజుల క్రితం నేను రాసుకున్న కవిత ఇది. ఇవాళ పుస్తకాలు సర్దుతుంటే దొరికింది. మరోసారి మిస్ అయ్యేలోపు బ్లాగులో పెట్టడం మేలనిపించి ఇలా పెట్టాను.

బ్లాగుల్లో పేటెంట్లు

2/24/2010 - రాసింది karthik at Wednesday, February 24, 2010
టెంప్లేట్లు కాదు బాబు పేటెంట్లు..  మళ్ళి కన్ ఫ్యూజు కాకూడదని మరోసారి చెబుతున్నా..

నాకు పేటెంట్లు అన్న పదం విన్నప్పుడల్లా, నా థీసిస్ కు మిస్ అయిన పేటెంటే గుర్తుకు వస్తుంది.. సరేలే పేటెంటు రాకపొయినా కనీసం కొంత జ్ఞానం అన్నా వచ్చిందని తృప్తి పడుతుంటాను..

ఇక విషయానికి వస్తే తెలుగు బ్లాగుల్లో ఎవరెవరికి ఏ ఏ విషయాలకు పేటెంట్లు ఇవ్వాలని నేను కొంత ఆలోచించాను.. దాని ఫలితమే ఈ టపా..

కొత్తపాళి గారు: మంగళవారం
అబ్రకదబ్ర గారు: శ్రీ ఏసుదాసు కథ (కెవ్వు స్టోరీ)
తోటరాముడు గారు: దినకర్
విహారి గారు:సిద్ధా బుద్ధా
 తేటగీతి గారు: బట్టతల (ఈయనకు బట్టతల ఉందో లేదో నాకు తెలీదు కానీ నాకు బాగా ఇష్టమైన కథ మాత్రం "బట్టతల వచ్చేసిందే బాల ")
అరిపిరాల సత్యపసాద్ గారు: కాశీ మజిలీ కథలు

ఇక మనవాళ్ళ విషయానికి వద్దాం.

మలక్ పేట్ రౌడీ: LOOOL :)
జీడిపప్పు( ఈయన ఈ మధ్య బ్లాగుల్లో కనిపించటం లేదు): "బ్లాగు లోకపు కే.ఏ.పాల్" అనే వ్యాఖ్య
పాగడా సారీ పావడా సారీ పవన్: వేరే చెప్పాలా   "కాగడా", "ప్రనా" అన్న గొప్ప పదం
శరత్ గేరు సారి గారు: స్పెషల్ గా చెప్పాలా? మీరనుకుంటున్నదే..
వికటకవి శ్రీనివాస్: రాజేష్
సౌమ్య:సెగట్రీ
మంచుపల్లకి:  ఒక మాంచి పల్లకి కొని ఇచ్చేదాం..
నాగప్రసాద్: కెలుకుడు
బంతి,జో: ప్రపీసస పవర్ ఆఫ్ అథారిటి
జాటర్ డమాల్: డాక్టర్ గారు
ఒక చిన్న డౌటు: కలరులీడరమ్మ పేటెంట్ ఎవరి దగ్గర ఉంది? వాళ్ళకి నా పాదాభివందనం..

ఇప్పుడు ఒక వ్యక్తికి ఇవ్వడానికి కొన్ని పేటెంట్లున్నాయి.. వాటిని బ్లాగుల్లో కేవలం ఒకే ఒక్కరు తీసుకోగలరు.. ఆ వ్యక్తి ఎవరో మీరే చెప్పుకోండి

పేటెంట్లు: "ఎమోషనల్ దయ్యం" "గుండు కొట్టించుకుని గాడిద మీద తిరగడం" "మలక్,ఏకలింగం ఒకరే" "వీర నాస్తికత్వం" "వదిన వాదం సారీ స్త్రీవాదం" "బీరువాలో పెట్టి బుక్కులు మర్చిపోవడం"
నా పేరుతో ఏ పేటెంట్లు లేక పొయినా ఇంతమందికి ఇన్ని పేటెంట్లు ఇవ్వాలని చెబుతున్నాను కనుక ప్రజలు నా విశాల హృదయాన్ని గుర్తించాలి :) :)

-కార్తీక్

ఇదేమి అవతారం దేవుడా??

1/20/2010 - రాసింది karthik at Wednesday, January 20, 2010
అవతార్ సినిమా గురించీ అనుకుంటున్నారా? ఐతే మీకు నూటికి నూటా ఇరవై మార్కులు. నేను ఖచ్చితంగా దాని గురించే మాట్లాడుతున్నాను. 2009 లో నేను చాలానే చెత్త సినిమాలు చూశాను.. కానీ 2010 కూడా ఇంత చెత్త సినిమాతో మొదలైనందుకు నేను కడు చింతింత్ హూ!

నేను బేసిగ్గా విలన్ని, నాకు హీరోయిన్లు నచ్చరు..
నేనెప్పుడు థియేటరుకు పొయి సినిమా చూడడానికి అసలు ఇష్టపడను..
పై రెండు వాక్యాల మధ్య సంబంధం వెదుకుతున్నారా?? ప్చ్ ఏమాత్రం సంబంధం లేదు.. పది రోజులు ప్ర.పీ.స.స. కు దూరంగా ఉంటే ఇలాకాక ఎలా ఉంటాను చెప్పండి?

ఇక మన సినిమా విషయానికి వస్తే అందరూ ఆహా, ఓహో.. అంటే కనీసం "పర్లేదు" టైపులో ఉంటుంది అనుకున్నా.. కానీ అట్టర్ హోప్ లెస్!! అసలు ఆ సినిమాకు పోవటానికి పెద్ద ప్రహసనమే నడిచిందిలెండి. మా ఆఫీస్ టీముకు సంబంధించి ఒక కామన్ ఫండ్ ఉంటుంది ఒకానొక కాలంలో అది కంపెనీ భరించేది మాంద్యం దెబ్బకు ప్రస్తుతం టీం మెంబర్లంతా నెలకు వంద రూపాయలు వేసుకుని బండి లాగిస్తున్నాం.. ఆ డబ్బుతో సినిమాకు వెళదాం అని టికెట్ బుక్ చేశాం.. తీర బుక్ చేశాక ఆ ఐడియా ఇచ్చిన అమ్మాయికి ఆక్సిడెంట్ అయ్యి కాలు విరిగింది.. పాపం ఇంకా సెయింట్ జాన్స్ లోనే ఉంది.. నాకైతే టికెట్ కాన్సిల్ చేద్దామనిపించింది కానీ డబ్బులు వేస్ట్ అవుతాయి కదా అని వెళ్ళాము.. ఇలాంటి శషభిషల మధ్య టీం మొత్తం అంటే నా బాసు, బాసుకు బాసు, ఆ బాసుకు బాసు ఇలా బాసులతో కలిసి వెళ్ళాను.. నాకు సినిమా ట్రైలర్ చూసే ఇదేదో తన్నేట్టుగా ఉందే అని డౌట్ వచ్చింది.. సినిమా మొదలౌతూనే అది కాస్తా నిజమని తేలిపొయింది..


ఒక అడవి జాతి ఉంటుంది..వాళ్ళల్లోకి ఒక బయట వ్యక్తి వస్తాడు.. ఆ జీవిని వాళ్ళంతా అభిమానిస్తారు.. కానీ ఆ కొత్త వ్యక్తి వల్లే ఆ జాతికి నష్టం కలిగింది అని వాళ్ళంటా అనుకుంటారు అప్పుడు ఆ కొత్త వ్యక్తి వాళ్ళకు హెల్ప్ చేసి తన నిజాయితీ చాటుకుంటాడు..

ఈ కథ నేను చిన్నప్పుడు చందమామ కథల్లో చదివాను.. కొంచెం పెద్దయ్యాక బుల్లెట్,షాడో నవలల్లో చదివాను... ఇంకా సినిమాల్లో కూడా ఎక్కడొ చూసినటున్నాను.. అందువల్ల నాకు కథా పరంగా చాలా ఆర్డినరీ అనిపించింది.. ఇక ప్రజలెవరైనా "కథ పాతదే ఐనా కథనం కొత్తగా ఉంది" అనే తెలుగు సినిమా డైరెక్టర్ల మాటలు చెబితే నేనస్సలు నమ్మను.. ఏ పక్క నుంచీ చూశినా అంత కొత్త దనం నాకు కనిపించలేదు (నువ్వంత ముదిరిపోయావు అంటే నేనేమి చెయ్యలేను)

ఇలాంటి కథల్లో నాకు బాగా నచ్చిన సినిమా లార్డ్ ఆఫ్ థి రింగ్స్.. ప్రతీ ఫ్రేములో ఎంతో సహజంగా Magnum Opus అనే పదానికి అర్థం చెప్పేలా ఉంటుంది.. నాకు తెలియకుండానే నేను అవతార్ ను ఆ సినిమాతో పోల్చడం వల్ల ఇంకా చెత్తగా అనిపించింది.. ఇవన్నీ చాలవన్నట్టు 3D ఒకటి.. అదోక ఎక్స్ ట్రా క్షవరం.. 150 టికెట్ 300 కు కొన్నాము.. హై. లో ఉండే ఐమాక్స్ లో చూస్తే బాగుంటుంది అని మా ఫ్రెండ్ అన్నాడు..ఎంత మాత్రం నిజమో నాకు తెలీదు.. ఇక్కడైతే(Inox) అంత గొప్ప ఫీల్ రాలేదు..

ఏదో నా అంతకు నేను మా ఇటాలియన్ క్లయింటుతో కష్టాలు పడుతుంటే టిం బిల్డింగ్ అనే పేరుతో ఈ సినిమా చూపించారు 400 డబ్బులు + 3గంటల నా విలువైన సమయం వృధా అయ్యింది.. ఆ మూడు గంటలు ప్ర.పీ.స.స. లో కామెంట్లు రాసింటే కనీసం మా సభ్యులన్నా కొంచెం సంతోషపడేవారు..

కొసమెరుపు: రాం గోపాల్ వర్మ "అవతార్ చూడొద్దు, అనుభవించండి" అంటే అదేదో పొగడ్త అని తిక్క ప్రజలు ఫీల్ అయిపోయారు.. నేను అనుభవించాను మీరు కూడా మీ ఖర్మ అనుభవించండి అని అర్థం... ఎప్పటికి తెలుసుకుంటారో ఏమో??

నా తెలుగు బ్లాగు పయనం -2009

12/31/2009 - రాసింది karthik at Thursday, December 31, 2009
నేను నా తెలుగు బ్లాగు మొదలుపెట్టి రెండేళ్ళకు పైగా అయ్యింది. కానీ క్రియాశీలకంగా రాస్తున్నది మాత్రం ఈ సంవత్శరం ఫిబ్రవరి నుంచే.. అప్పటి వరకు నాకు తెలుగు బ్లాగులంటే తోటరాముడు, కూడలి, విహారి లాంటి ఒకటి రెండు బ్లాగులే.. ఏదో టపా శిర్షిక ఆకర్షణీయంగా అనిపిస్తే అవి మాత్రం చూసే వాడిని.. ఈ సంవత్శరం ఇంత సీరియస్ గా తెలుగు బ్లాగు రాయడానికి చాలా పెద్ద కథే ఉంది, అదంతా చెప్పి పాఠకులకు బోర్ కొట్టించడం నాకిష్టం లేదు..
ఇక బ్లాగులు చదువుతున్న కొద్ది, ఫాలో అవుతున్న కొద్దీ చాలా మంది ఆలోచనలు తెలుసుకునే అవకాశం కలిగింది. కొంతమంది రాసినవి చాలా బాగా నచ్చితే కొందరు రాసినవి పరమ చెత్తగా అనిపించాయి.. నాకు గుర్తున్నంతలో నేనెవరి గురించీ చెత్త కామెంట్లు పెట్టలేదు.. ఇక ఇంకొక ముఖ్య విషయం ఏమిటంటే చాలా మందితో నేను కొన్ని విషయాలలో పూర్తిగా ఏకీభవించేవాడిని ఇంకొన్ని విషయాలలో పూర్తిగా విబేదించే వాడిని.. ఇక్కడ నేనర్థం చేసుకున్న జీవిత సత్యం ఏమిటంటే ఈ ప్రపంచంలో ఎవరూ అన్ని విషయాలలో మనతో ఏకీభవించరు, అన్ని విషయాలలో విబేధించరు.. so treat anyone's ideas as just another opinion and accept it.
ఇక ఈ సంవత్శరం కొందరి బ్లాగులు, వాళ్ళ ఆలోచనలు నన్ను చాలా ప్రభావితుణ్ణి చేశాయి.. అలాంటివాళ్ళలో మొదటి వ్యక్తి మన సాహిత్య అభిమాని బ్లాగు రాసే శివరాం ప్రసాద్ గారు. ఆయన రచనలు చూసినప్పుడల్లా, మా నాన్నకు ఒక బ్లాగు ఒపన్ చేసిచ్చి రాయమంటే ఇలానే రాస్తారేమో అనిపిస్తుంది. చందమామ గురించి కానీయండి లేదా ఆయనిచ్చే సలహాలు కానీయండి అన్నీ అలానే అనిపిస్తాయి may be that generation is like that. అందుకే ఆయన రచనల్లన్నీ 2-3 సార్లు చదువుతాను.. అసలు ఆయన రాసిన about me చదివే ఆయన ఫ్యాన్ అయిపోయాను.. " I am 51 year young..." that alone shows his enthusiasm.. I salute you sir!

తర్వాత చెప్పవలసింది తాడేపల్లి గారి గురించి, కత్తి మహేష్ గారి గురించి.. వీరిద్దరితో నేను చాలా విషయాలలో ఏకీభవిస్తాను, చాలా విషయాలలో విబేదిస్తాను.. కానీ ఒక అభిప్రాయం ఏర్పరచుకునే ముందు వాళ్ళు చేసినంత బ్రెయిన్ స్టార్మింగ్(తెలుగు పదం??) నాకు తెలిసి ఎవరూ చెయ్యరు..వాళ్ళు రాసిన చాలా టపాలలో విషయాలు నాకు ఒక కొత్త దృక్కోణాన్ని చూపాయి.. అంతే కాక వారి మధ్య జరిగే చర్చలు కూడా నాకు బాగా నచ్చేవి ఎక్కడా చెత్త మాటలు చెత్త సంగతులు లేకుండా సాగుతాయి.. కొన్ని సార్లు నేనెవర్ని సమర్ధిస్తున్నానో నాకే అర్థం అయ్యేది కాదు :) :) ఒక కామెంట్ చదివితే ఈయన కరెక్ట్ అనిపిస్తాడు ఇంకోటి చదివితే ఆయన కరెక్ట్ అనిపిస్తాడు.. మధ్యలో నలిగిపోయేవాడిని.. ఆలాంటప్పుడు నేనెందుకు కామెంటలేదు అని ప్రజలడగచ్చు.. ఎందుకంటే "నేను చాలా బిజీ" ఇదే మాటను తెలుగులో ఒళ్ళు బరువు అంటారు.. I carry huge respect to the dedication that you show towards your principles!

ఇక మారుపేర్లతో రాసేవారిలో నాకు బాగా ముఖ్యులు మన చదువరిగారు,అబ్రకదబ్ర గారు.. వాళ్ళిద్దరూ చేసే విశ్లేషణలు కూడా నాకు చాలా బాగా నచ్చుతాయ్.. ఇక కొత్తపాళి గారు రాసే కబుర్లలో నాకు కొంత చలసాని ప్రసాదరావు గారి శైలి కనిపిస్తుంది.. ఈనాడులో ప్రతీ బుధవారం వచ్చే కబుర్లు నేనెప్పుడు మిస్ కాలేదు..
మహిళా బ్లాగర్లలో కవితలు రాసేవాళ్ళందరి బ్లాగులు తప్పకుండా చదువుతాను. ఎందుకంటే నేను కవితలు రాయలేను అందుకని వారు రాసినవన్నా చదివి గుర్తుపెట్టుకుంటే ఎక్కడైనా ఒపయోగపడతాయని ఒక ఆశ :) :) అవే కాక మేధగారి బ్లాగు, లక్ష్మిగారి బ్లాగు తప్పకుండా చదువుతాను.. నేను గుర్తుకు తెచ్చుకుని మరీ నవ్వుకునే తిట్లు కొన్ని ఉన్నాయ్.. వాటిలో లక్ష్మి గారు రాసిన "పాతబస్తీలో పసుపుకుంకుమలు అమ్ముకునే వెధవ" తప్పకుండా ఉంది..

ఇవన్నీ ఒక ఎత్తైతే మార్తాండ ఒక్కడూ ఒక ఎత్తు..మొదట్లో నేను మనోడిని సపోర్ట్ చేసే వాడిని. ఆ జీవి లాజిక్కులు తిక్క తిక్కగానే ఉన్నా ఏదో తను నమ్మినవి చెబుతున్నాడులే అనుకునే వాడిని.. ఎప్పుడైతే మన వాడు సాటి బ్లాగర్ల మీద వ్యక్తిగత దాడి మొదలుపెట్టాడో అప్పుడే గౌరవం కోల్పోయాడు.. ఆ తర్వాత నేను మనోడి కామెంట్లు అవి ఫాలో అయ్యి మనోడిలో ఎంతమంది అపరిచితులు ఉన్నారు అనేది తెలుసుకోగలిగాను.. కానీ జూన్ 26న మనోడు చెప్పిన కామెంట్ చదివాక మనోడి మీద కోపం స్థానం లో జాలి కలిగింది.. ఆ రోజు మనోడు చేసిన కామెంట్ ఏమిటి అనేది నా బ్లాగులో రాయడం నాకిష్టం లేదు.. ఇక మార్తాండతో పాటు మంచి కామెడీ ఇచ్చిన మరో బ్లాగు నా ప్రపంచం బ్లాగు.. ఇన్నయ్య అనే జీవి మీద, జన విజ్ఞాన వేదిక మీద ముందు నాకు అంతో ఇంతో మంచి అభిప్రాయం ఉండేది.. ఆ బ్లాగులు ఆయన రాసిన చౌకబారు కూతలతో ఆ మర్యాద కాస్తా పొయింది.. ఇప్పుడు నాకు ఇన్నయ్యంటే "మార్తాండకు ఎక్కువ మొమైత్ ఖాన్ కు తక్కువ" అంతే! వీళ్ళిద్దరి పైత్యం వల్ల నేను ప్ర.పీ.స.స. సభ్యుణ్ణయ్యాను.. నాకు బ్లాగుల ద్వారా ఏర్పడ్డ మొట్ట మొదటి మిత్రులు ప్ర.పీ.స.స. సభ్యులు.. జో,బంతి,సౌమ్య,నాగ,కల్యాణి, JD,malak,...you guys rock!! మనలందరినీ కలిపిన మొహన్ గారికి ప్రత్యేక నెనర్లు..

బ్లాగుల్లొ అందరూ తమ తృప్తి కోసం రాసుకుంటారు కానీ జీవని గారు మాత్రం తన బ్లాగు ద్వారా మనకు కొంతమందికి సహాయపడే అవకాశం కల్పించారు.. 2009 నాకు ఎక్కువ తృప్తి కలిగించిన విషయం మాత్రం నేను జీవని ద్వారా చేసిన రక్త దానమే!!

ఇక వచ్చే సంవత్శరం నా బ్లాగు లక్ష్యాలు:
1.ప్ర.పీ.స.స. కు ఒక రోజులో 500 కామెంట్లు రావాలి,, 24 గంటలూ ఎవరో ఒకరూ రాస్తూనే ఉండాలి..
2. నేను నవతరంగం, పుస్తకం లలో సమీక్షలు రాయాలి..

నాకు తెలుగు బ్లాగును పరిచయం చేసిన త్రివిక్రం గారికి నెనర్లు చెప్పకుండా ఈ టపా ముగియకూడదు.. thanx a million Trivikram!!

అందరికీ హార్దిక నూతన సంవత్శర శుభాకాంక్షలు

-కార్తీక్


3 ఇడియట్స్!!!

12/26/2009 - రాసింది karthik at Saturday, December 26, 2009
ఈ రోజు మధ్యాహ్నం షోకి ఇనొవేటివ్ మల్టీప్లెక్స్ అనే ఒకానొక చెత్త థియేటర్ లో ఈ సినిమాకు వెళ్ళాను.. ఈ సినిమా చేతన్ భగత్ నవల మీద తీశారు అంటే చూడకూడదనుకున్నాను, ఎందుకంటే అతి చెత్త రచయితలు అనే పోటీ జరిగితే నేను దానికి చేతన్ భగత్ పేరుని నామినేట్ చేస్తా!! ఆ జీవి రాసిన 5 పాయింట్ సంవన్,3 మిస్టేక్స్ ఆఫ్ మై లైఫ్ చదివాను.. ఆ తరువాత ఇంకెప్పుడు అతని రచనలు చదవకూడదని ఫిక్స్ అయిపోయాను..

రచయిత చెత్త అయినా ఆమిర్ ఖాన్ సినిమా, అందులో మున్నాభాయ్ తీసిన డైరెక్టర్, కాబట్టి పర్లేదులే అని వెళ్ళాను...90% సినిమా మాధవన్ నెరేట్ చేస్తాడు.. మాధవన్, ఆమిర్ ఖాన్ తో పాటు శర్మాన్ జోషి కూడా ఉన్నాడు.. నాకు రంగ్ దే బసంతి తరువాత శర్మాన్ జోషీ బాగా నచ్చాడు.. హీరోయిన్ గా కరీనా కపూర్ ఒక ముఖ్యమైన పాత్రలో బొమన్ ఇరానీ ఉన్నారు.. చేతన్ భగత్ నవల నుంచీ పక్కా దింపుడు కాదు కనుక నవల చదివినా కూడా కొత్తగానే అనిపించింది.. 90% సినిమా ఒక ముగ్గురు స్టూడెంట్ల నాలుగేళ్ళ కాలేజీ జీవితమే.. ఇంకా చెప్పాలంటే హాస్టల్ జీవితం.. నవల లో చేతన్ భగత్ IITల మీద ప్రజలకున్న క్రేజును విమర్శించాడు.. సినిమాలో ఆమిర్ ఖాన్ మన మార్కుల వ్యవస్థను విమర్శించాడు.. దర్షిల్ సఫారీ ఆత్మ హత్య చేసుకున్నప్పుడు జరిగే సంభాషణ నాకు బాగా నచ్చింది. "డాక్టర్లు గొంతు మీద ఒత్తిడి వల్ల చనిపోయాడు అన్నారు, కానీ మెదడు మీద పడ్డ ఒత్తిడి గురించి ఏమీ చెప్పలేదు" అంటాడు...how true!! నా రెండేళ్ళ హాస్టల్ జీవితం లో ప్రతీ 2-3 నెలలకు ఒక ఆత్మహత్య చూశాను..(at one point of time i attended a workshop on "how to prevent suicides and find signs of depression in people around us") కనుక ఆ వాక్యం నా మనసుకు బాగా హత్తుకుంది.. మున్నాభాయ్ తరహాలోనే దీనిలో కూడా కామెడికి సెపరేట్ ట్రాక్ అంటూ ఏమీ లేదు కానీ మంచి పంచ్ డయలాగులు ఇంకొంత సిచ్యుయేషనల్ కామెడీ బాగుంది.. ఇంటర్వెల్ బ్రేక్లో వచ్చే ట్విస్ట్ నవల నుంచీ సినిమాను దూరంగా నిలబెడుతుంది.. ఇక సెకండ్ హాఫ్ లో నవల నుంచీ తీసుకున్న కొన్ని సీన్లు ఉన్నాయి కానీ నవలలో లాగా చెత్త రొమాంటిక్ సన్నివేశాలు లేవు.. ఎవరైనా కరీనా కపూర్ హాట్ హాట్ సీన్ల కోసం సీనిమా చూడలనుకుంటే వారికి తీవ్ర నిరాశ తప్పదు.. క్లైమాక్స్ లో ఒక 15-20 నిమిషాలు నాకు సుత్తి కొట్టింది. క్లైమాక్స్ టెన్షన్ క్రియేట్ చేసేదానికి కథాపరంగా వేరే సన్నివేశం చేసుంటే బాగుండేదేమో!! బిల్డింగ్ నుంచీ దూకడం, కొశన్ పేపర్లు కొట్టేయడం నవల నుంచీ తీసుకున్నారు..

ఇక పాత్రల చిత్రీకరణల విషయానికి వస్తే హీరో పాత్రను ఎలివేట్ చేసిన విధానం బాగుంది. ఎక్కడా ఒవర్ చేస్తున్నారు అని అనిపించలేదు.. నవల లో ఉన్న తమిళియన్ పాత్రను చతుర్ రామలింగం గా బాగా అడ్జస్ట్ చేశారు.. అది కూడా కథలో ఇమిడిపోయింది.. చాంధసవాద ప్రిన్సిపల్ గా బొమన్ ఇరానీ పాత్ర సినిమాకే హైలైట్!! అలాంటి వాళ్ళను నా జీవితం లో కూడా చాలామందినే చూశాను.. (అవన్నీ "నా ఇంజినీరింగ్ రోజులు" సీరీస్ లో త్వరలో రాద్దామనుకుంటున్నాను). ఇక కరీన హీరోయిన్ గా కంటే ఒక సపోర్టింగ్ పాత్ర అంటే బాగుంటుందేమో, కానీ హీరో హీరోయిన్ రిలేషన్ బాగా చూపించాడు.. ముగ్గురు ఇడియట్స్ మధ్య జరిగే కొన్ని సంభాషణలు చాలా నచ్చాయి.. All is well ఫిలాసఫీ నాకు బాగా నచ్చింది(ఎందుకంటే అది నా ఫిలాసఫీకి చాలా దగ్గరగా ఉంటుంది కనుక :)) All is well అంటే కష్టాలు మాత్రం తీరవు కానీ వాటి వల్ల వచ్చే ఒత్తిడి మాత్రం రాదు.. ఆడియో కూడా బానే ఉంది.. 2-3 పాటలు నాకు బాగా నచ్చాయి..

ఇక నటీనటుల నటన పరంగా చూస్తే అందరూ బాగా చేశారు.. నాకు బాగా నచ్చిన నాటుడు మాత్రం బొమన్ ఇరానీయే.. పాత్రలో చక్కగా ఇండిపోయాడు.. ఆదివారం మధ్యాహ్నం నా కొడుకు చనిపోతే సోమవారం పొద్దున నేను కాలేజీకి వచ్చాను అని చెప్పే సీన్లో మాంఛి గర్వం చూపాడు.. సెంటిమెంటల్ సీన్లలో ఇడియట్స్ ముగ్గురు బాగాచేశారు. ఇక్కడ ఆ ముగ్గురి ప్రతిభ గురించీ ఎవరికీ అనుమానాలు లేవు, వాళ్ళు కూడా ఆ స్థాయికి తగ్గట్టుగా చేశారు..

అన్నీ బాగా కుదిరినా సినిమా హిట్ అయ్యేది మాత్రం డయలాగుల వల్లే, అందులో నాకెటువంటి డౌటు లేదు.. కొన్ని అంతర్జాలం లో మెయిళ్ళ నుంచీ తీసుకున్నా చాలా మటుకు కొత్త జోక్సే ఉన్నాయి.. మొత్తానికి ఆమిర్ ఖాతాలో మరో హీట్ అనుకోవచ్చు..

-కార్తీక్