గుప్పెడు మనసు సినిమాలో ఉన్న "నేనా పాడనా" అనే ఈ పాట గురించి మీకు తెలుసా??? చిత్రమాలికలో ఈ పాట పై వచ్చిన వ్యాసాన్ని ఒకసారి చదవండి.. ఇక్కడ నొక్కండి
ఎంతమందికి ఈ పాట తెలుసు???
3/28/2011 - రాసింది karthik at Monday, March 28, 2011
Showing posts with label సినిమా. Show all posts
Showing posts with label సినిమా. Show all posts
ఇదేమి అవతారం దేవుడా??
1/20/2010 - రాసింది karthik at Wednesday, January 20, 2010
అవతార్ సినిమా గురించీ అనుకుంటున్నారా? ఐతే మీకు నూటికి నూటా ఇరవై మార్కులు. నేను ఖచ్చితంగా దాని గురించే మాట్లాడుతున్నాను. 2009 లో నేను చాలానే చెత్త సినిమాలు చూశాను.. కానీ 2010 కూడా ఇంత చెత్త సినిమాతో మొదలైనందుకు నేను కడు చింతింత్ హూ!
నేను బేసిగ్గా విలన్ని, నాకు హీరోయిన్లు నచ్చరు..
నేనెప్పుడు థియేటరుకు పొయి సినిమా చూడడానికి అసలు ఇష్టపడను..
పై రెండు వాక్యాల మధ్య సంబంధం వెదుకుతున్నారా?? ప్చ్ ఏమాత్రం సంబంధం లేదు.. పది రోజులు ప్ర.పీ.స.స. కు దూరంగా ఉంటే ఇలాకాక ఎలా ఉంటాను చెప్పండి?
ఇక మన సినిమా విషయానికి వస్తే అందరూ ఆహా, ఓహో.. అంటే కనీసం "పర్లేదు" టైపులో ఉంటుంది అనుకున్నా.. కానీ అట్టర్ హోప్ లెస్!! అసలు ఆ సినిమాకు పోవటానికి పెద్ద ప్రహసనమే నడిచిందిలెండి. మా ఆఫీస్ టీముకు సంబంధించి ఒక కామన్ ఫండ్ ఉంటుంది ఒకానొక కాలంలో అది కంపెనీ భరించేది మాంద్యం దెబ్బకు ప్రస్తుతం టీం మెంబర్లంతా నెలకు వంద రూపాయలు వేసుకుని బండి లాగిస్తున్నాం.. ఆ డబ్బుతో సినిమాకు వెళదాం అని టికెట్ బుక్ చేశాం.. తీర బుక్ చేశాక ఆ ఐడియా ఇచ్చిన అమ్మాయికి ఆక్సిడెంట్ అయ్యి కాలు విరిగింది.. పాపం ఇంకా సెయింట్ జాన్స్ లోనే ఉంది.. నాకైతే టికెట్ కాన్సిల్ చేద్దామనిపించింది కానీ డబ్బులు వేస్ట్ అవుతాయి కదా అని వెళ్ళాము.. ఇలాంటి శషభిషల మధ్య టీం మొత్తం అంటే నా బాసు, బాసుకు బాసు, ఆ బాసుకు బాసు ఇలా బాసులతో కలిసి వెళ్ళాను.. నాకు సినిమా ట్రైలర్ చూసే ఇదేదో తన్నేట్టుగా ఉందే అని డౌట్ వచ్చింది.. సినిమా మొదలౌతూనే అది కాస్తా నిజమని తేలిపొయింది..
ఒక అడవి జాతి ఉంటుంది..వాళ్ళల్లోకి ఒక బయట వ్యక్తి వస్తాడు.. ఆ జీవిని వాళ్ళంతా అభిమానిస్తారు.. కానీ ఆ కొత్త వ్యక్తి వల్లే ఆ జాతికి నష్టం కలిగింది అని వాళ్ళంటా అనుకుంటారు అప్పుడు ఆ కొత్త వ్యక్తి వాళ్ళకు హెల్ప్ చేసి తన నిజాయితీ చాటుకుంటాడు..
ఈ కథ నేను చిన్నప్పుడు చందమామ కథల్లో చదివాను.. కొంచెం పెద్దయ్యాక బుల్లెట్,షాడో నవలల్లో చదివాను... ఇంకా సినిమాల్లో కూడా ఎక్కడొ చూసినటున్నాను.. అందువల్ల నాకు కథా పరంగా చాలా ఆర్డినరీ అనిపించింది.. ఇక ప్రజలెవరైనా "కథ పాతదే ఐనా కథనం కొత్తగా ఉంది" అనే తెలుగు సినిమా డైరెక్టర్ల మాటలు చెబితే నేనస్సలు నమ్మను.. ఏ పక్క నుంచీ చూశినా అంత కొత్త దనం నాకు కనిపించలేదు (నువ్వంత ముదిరిపోయావు అంటే నేనేమి చెయ్యలేను)
ఇలాంటి కథల్లో నాకు బాగా నచ్చిన సినిమా లార్డ్ ఆఫ్ థి రింగ్స్.. ప్రతీ ఫ్రేములో ఎంతో సహజంగా Magnum Opus అనే పదానికి అర్థం చెప్పేలా ఉంటుంది.. నాకు తెలియకుండానే నేను అవతార్ ను ఆ సినిమాతో పోల్చడం వల్ల ఇంకా చెత్తగా అనిపించింది.. ఇవన్నీ చాలవన్నట్టు 3D ఒకటి.. అదోక ఎక్స్ ట్రా క్షవరం.. 150 టికెట్ 300 కు కొన్నాము.. హై. లో ఉండే ఐమాక్స్ లో చూస్తే బాగుంటుంది అని మా ఫ్రెండ్ అన్నాడు..ఎంత మాత్రం నిజమో నాకు తెలీదు.. ఇక్కడైతే(Inox) అంత గొప్ప ఫీల్ రాలేదు..
ఏదో నా అంతకు నేను మా ఇటాలియన్ క్లయింటుతో కష్టాలు పడుతుంటే టిం బిల్డింగ్ అనే పేరుతో ఈ సినిమా చూపించారు 400 డబ్బులు + 3గంటల నా విలువైన సమయం వృధా అయ్యింది.. ఆ మూడు గంటలు ప్ర.పీ.స.స. లో కామెంట్లు రాసింటే కనీసం మా సభ్యులన్నా కొంచెం సంతోషపడేవారు..
కొసమెరుపు: రాం గోపాల్ వర్మ "అవతార్ చూడొద్దు, అనుభవించండి" అంటే అదేదో పొగడ్త అని తిక్క ప్రజలు ఫీల్ అయిపోయారు.. నేను అనుభవించాను మీరు కూడా మీ ఖర్మ అనుభవించండి అని అర్థం... ఎప్పటికి తెలుసుకుంటారో ఏమో??
నేను బేసిగ్గా విలన్ని, నాకు హీరోయిన్లు నచ్చరు..
నేనెప్పుడు థియేటరుకు పొయి సినిమా చూడడానికి అసలు ఇష్టపడను..
పై రెండు వాక్యాల మధ్య సంబంధం వెదుకుతున్నారా?? ప్చ్ ఏమాత్రం సంబంధం లేదు.. పది రోజులు ప్ర.పీ.స.స. కు దూరంగా ఉంటే ఇలాకాక ఎలా ఉంటాను చెప్పండి?
ఇక మన సినిమా విషయానికి వస్తే అందరూ ఆహా, ఓహో.. అంటే కనీసం "పర్లేదు" టైపులో ఉంటుంది అనుకున్నా.. కానీ అట్టర్ హోప్ లెస్!! అసలు ఆ సినిమాకు పోవటానికి పెద్ద ప్రహసనమే నడిచిందిలెండి. మా ఆఫీస్ టీముకు సంబంధించి ఒక కామన్ ఫండ్ ఉంటుంది ఒకానొక కాలంలో అది కంపెనీ భరించేది మాంద్యం దెబ్బకు ప్రస్తుతం టీం మెంబర్లంతా నెలకు వంద రూపాయలు వేసుకుని బండి లాగిస్తున్నాం.. ఆ డబ్బుతో సినిమాకు వెళదాం అని టికెట్ బుక్ చేశాం.. తీర బుక్ చేశాక ఆ ఐడియా ఇచ్చిన అమ్మాయికి ఆక్సిడెంట్ అయ్యి కాలు విరిగింది.. పాపం ఇంకా సెయింట్ జాన్స్ లోనే ఉంది.. నాకైతే టికెట్ కాన్సిల్ చేద్దామనిపించింది కానీ డబ్బులు వేస్ట్ అవుతాయి కదా అని వెళ్ళాము.. ఇలాంటి శషభిషల మధ్య టీం మొత్తం అంటే నా బాసు, బాసుకు బాసు, ఆ బాసుకు బాసు ఇలా బాసులతో కలిసి వెళ్ళాను.. నాకు సినిమా ట్రైలర్ చూసే ఇదేదో తన్నేట్టుగా ఉందే అని డౌట్ వచ్చింది.. సినిమా మొదలౌతూనే అది కాస్తా నిజమని తేలిపొయింది..
ఒక అడవి జాతి ఉంటుంది..వాళ్ళల్లోకి ఒక బయట వ్యక్తి వస్తాడు.. ఆ జీవిని వాళ్ళంతా అభిమానిస్తారు.. కానీ ఆ కొత్త వ్యక్తి వల్లే ఆ జాతికి నష్టం కలిగింది అని వాళ్ళంటా అనుకుంటారు అప్పుడు ఆ కొత్త వ్యక్తి వాళ్ళకు హెల్ప్ చేసి తన నిజాయితీ చాటుకుంటాడు..
ఈ కథ నేను చిన్నప్పుడు చందమామ కథల్లో చదివాను.. కొంచెం పెద్దయ్యాక బుల్లెట్,షాడో నవలల్లో చదివాను... ఇంకా సినిమాల్లో కూడా ఎక్కడొ చూసినటున్నాను.. అందువల్ల నాకు కథా పరంగా చాలా ఆర్డినరీ అనిపించింది.. ఇక ప్రజలెవరైనా "కథ పాతదే ఐనా కథనం కొత్తగా ఉంది" అనే తెలుగు సినిమా డైరెక్టర్ల మాటలు చెబితే నేనస్సలు నమ్మను.. ఏ పక్క నుంచీ చూశినా అంత కొత్త దనం నాకు కనిపించలేదు (నువ్వంత ముదిరిపోయావు అంటే నేనేమి చెయ్యలేను)
ఇలాంటి కథల్లో నాకు బాగా నచ్చిన సినిమా లార్డ్ ఆఫ్ థి రింగ్స్.. ప్రతీ ఫ్రేములో ఎంతో సహజంగా Magnum Opus అనే పదానికి అర్థం చెప్పేలా ఉంటుంది.. నాకు తెలియకుండానే నేను అవతార్ ను ఆ సినిమాతో పోల్చడం వల్ల ఇంకా చెత్తగా అనిపించింది.. ఇవన్నీ చాలవన్నట్టు 3D ఒకటి.. అదోక ఎక్స్ ట్రా క్షవరం.. 150 టికెట్ 300 కు కొన్నాము.. హై. లో ఉండే ఐమాక్స్ లో చూస్తే బాగుంటుంది అని మా ఫ్రెండ్ అన్నాడు..ఎంత మాత్రం నిజమో నాకు తెలీదు.. ఇక్కడైతే(Inox) అంత గొప్ప ఫీల్ రాలేదు..
ఏదో నా అంతకు నేను మా ఇటాలియన్ క్లయింటుతో కష్టాలు పడుతుంటే టిం బిల్డింగ్ అనే పేరుతో ఈ సినిమా చూపించారు 400 డబ్బులు + 3గంటల నా విలువైన సమయం వృధా అయ్యింది.. ఆ మూడు గంటలు ప్ర.పీ.స.స. లో కామెంట్లు రాసింటే కనీసం మా సభ్యులన్నా కొంచెం సంతోషపడేవారు..
కొసమెరుపు: రాం గోపాల్ వర్మ "అవతార్ చూడొద్దు, అనుభవించండి" అంటే అదేదో పొగడ్త అని తిక్క ప్రజలు ఫీల్ అయిపోయారు.. నేను అనుభవించాను మీరు కూడా మీ ఖర్మ అనుభవించండి అని అర్థం... ఎప్పటికి తెలుసుకుంటారో ఏమో??
3 ఇడియట్స్!!!
12/26/2009 - రాసింది karthik at Saturday, December 26, 2009
ఈ రోజు మధ్యాహ్నం షోకి ఇనొవేటివ్ మల్టీప్లెక్స్ అనే ఒకానొక చెత్త థియేటర్ లో ఈ సినిమాకు వెళ్ళాను.. ఈ సినిమా చేతన్ భగత్ నవల మీద తీశారు అంటే చూడకూడదనుకున్నాను, ఎందుకంటే అతి చెత్త రచయితలు అనే పోటీ జరిగితే నేను దానికి చేతన్ భగత్ పేరుని నామినేట్ చేస్తా!! ఆ జీవి రాసిన 5 పాయింట్ సంవన్,3 మిస్టేక్స్ ఆఫ్ మై లైఫ్ చదివాను.. ఆ తరువాత ఇంకెప్పుడు అతని రచనలు చదవకూడదని ఫిక్స్ అయిపోయాను..
రచయిత చెత్త అయినా ఆమిర్ ఖాన్ సినిమా, అందులో మున్నాభాయ్ తీసిన డైరెక్టర్, కాబట్టి పర్లేదులే అని వెళ్ళాను...90% సినిమా మాధవన్ నెరేట్ చేస్తాడు.. మాధవన్, ఆమిర్ ఖాన్ తో పాటు శర్మాన్ జోషి కూడా ఉన్నాడు.. నాకు రంగ్ దే బసంతి తరువాత శర్మాన్ జోషీ బాగా నచ్చాడు.. హీరోయిన్ గా కరీనా కపూర్ ఒక ముఖ్యమైన పాత్రలో బొమన్ ఇరానీ ఉన్నారు.. చేతన్ భగత్ నవల నుంచీ పక్కా దింపుడు కాదు కనుక నవల చదివినా కూడా కొత్తగానే అనిపించింది.. 90% సినిమా ఒక ముగ్గురు స్టూడెంట్ల నాలుగేళ్ళ కాలేజీ జీవితమే.. ఇంకా చెప్పాలంటే హాస్టల్ జీవితం.. నవల లో చేతన్ భగత్ IITల మీద ప్రజలకున్న క్రేజును విమర్శించాడు.. సినిమాలో ఆమిర్ ఖాన్ మన మార్కుల వ్యవస్థను విమర్శించాడు.. దర్షిల్ సఫారీ ఆత్మ హత్య చేసుకున్నప్పుడు జరిగే సంభాషణ నాకు బాగా నచ్చింది. "డాక్టర్లు గొంతు మీద ఒత్తిడి వల్ల చనిపోయాడు అన్నారు, కానీ మెదడు మీద పడ్డ ఒత్తిడి గురించి ఏమీ చెప్పలేదు" అంటాడు...how true!! నా రెండేళ్ళ హాస్టల్ జీవితం లో ప్రతీ 2-3 నెలలకు ఒక ఆత్మహత్య చూశాను..(at one point of time i attended a workshop on "how to prevent suicides and find signs of depression in people around us") కనుక ఆ వాక్యం నా మనసుకు బాగా హత్తుకుంది.. మున్నాభాయ్ తరహాలోనే దీనిలో కూడా కామెడికి సెపరేట్ ట్రాక్ అంటూ ఏమీ లేదు కానీ మంచి పంచ్ డయలాగులు ఇంకొంత సిచ్యుయేషనల్ కామెడీ బాగుంది.. ఇంటర్వెల్ బ్రేక్లో వచ్చే ట్విస్ట్ నవల నుంచీ సినిమాను దూరంగా నిలబెడుతుంది.. ఇక సెకండ్ హాఫ్ లో నవల నుంచీ తీసుకున్న కొన్ని సీన్లు ఉన్నాయి కానీ నవలలో లాగా చెత్త రొమాంటిక్ సన్నివేశాలు లేవు.. ఎవరైనా కరీనా కపూర్ హాట్ హాట్ సీన్ల కోసం సీనిమా చూడలనుకుంటే వారికి తీవ్ర నిరాశ తప్పదు.. క్లైమాక్స్ లో ఒక 15-20 నిమిషాలు నాకు సుత్తి కొట్టింది. క్లైమాక్స్ టెన్షన్ క్రియేట్ చేసేదానికి కథాపరంగా వేరే సన్నివేశం చేసుంటే బాగుండేదేమో!! బిల్డింగ్ నుంచీ దూకడం, కొశన్ పేపర్లు కొట్టేయడం నవల నుంచీ తీసుకున్నారు..
ఇక పాత్రల చిత్రీకరణల విషయానికి వస్తే హీరో పాత్రను ఎలివేట్ చేసిన విధానం బాగుంది. ఎక్కడా ఒవర్ చేస్తున్నారు అని అనిపించలేదు.. నవల లో ఉన్న తమిళియన్ పాత్రను చతుర్ రామలింగం గా బాగా అడ్జస్ట్ చేశారు.. అది కూడా కథలో ఇమిడిపోయింది.. చాంధసవాద ప్రిన్సిపల్ గా బొమన్ ఇరానీ పాత్ర సినిమాకే హైలైట్!! అలాంటి వాళ్ళను నా జీవితం లో కూడా చాలామందినే చూశాను.. (అవన్నీ "నా ఇంజినీరింగ్ రోజులు" సీరీస్ లో త్వరలో రాద్దామనుకుంటున్నాను). ఇక కరీన హీరోయిన్ గా కంటే ఒక సపోర్టింగ్ పాత్ర అంటే బాగుంటుందేమో, కానీ హీరో హీరోయిన్ రిలేషన్ బాగా చూపించాడు.. ముగ్గురు ఇడియట్స్ మధ్య జరిగే కొన్ని సంభాషణలు చాలా నచ్చాయి.. All is well ఫిలాసఫీ నాకు బాగా నచ్చింది(ఎందుకంటే అది నా ఫిలాసఫీకి చాలా దగ్గరగా ఉంటుంది కనుక :)) All is well అంటే కష్టాలు మాత్రం తీరవు కానీ వాటి వల్ల వచ్చే ఒత్తిడి మాత్రం రాదు.. ఆడియో కూడా బానే ఉంది.. 2-3 పాటలు నాకు బాగా నచ్చాయి..
ఇక నటీనటుల నటన పరంగా చూస్తే అందరూ బాగా చేశారు.. నాకు బాగా నచ్చిన నాటుడు మాత్రం బొమన్ ఇరానీయే.. పాత్రలో చక్కగా ఇండిపోయాడు.. ఆదివారం మధ్యాహ్నం నా కొడుకు చనిపోతే సోమవారం పొద్దున నేను కాలేజీకి వచ్చాను అని చెప్పే సీన్లో మాంఛి గర్వం చూపాడు.. సెంటిమెంటల్ సీన్లలో ఇడియట్స్ ముగ్గురు బాగాచేశారు. ఇక్కడ ఆ ముగ్గురి ప్రతిభ గురించీ ఎవరికీ అనుమానాలు లేవు, వాళ్ళు కూడా ఆ స్థాయికి తగ్గట్టుగా చేశారు..
అన్నీ బాగా కుదిరినా సినిమా హిట్ అయ్యేది మాత్రం డయలాగుల వల్లే, అందులో నాకెటువంటి డౌటు లేదు.. కొన్ని అంతర్జాలం లో మెయిళ్ళ నుంచీ తీసుకున్నా చాలా మటుకు కొత్త జోక్సే ఉన్నాయి.. మొత్తానికి ఆమిర్ ఖాతాలో మరో హీట్ అనుకోవచ్చు..
-కార్తీక్
రచయిత చెత్త అయినా ఆమిర్ ఖాన్ సినిమా, అందులో మున్నాభాయ్ తీసిన డైరెక్టర్, కాబట్టి పర్లేదులే అని వెళ్ళాను...90% సినిమా మాధవన్ నెరేట్ చేస్తాడు.. మాధవన్, ఆమిర్ ఖాన్ తో పాటు శర్మాన్ జోషి కూడా ఉన్నాడు.. నాకు రంగ్ దే బసంతి తరువాత శర్మాన్ జోషీ బాగా నచ్చాడు.. హీరోయిన్ గా కరీనా కపూర్ ఒక ముఖ్యమైన పాత్రలో బొమన్ ఇరానీ ఉన్నారు.. చేతన్ భగత్ నవల నుంచీ పక్కా దింపుడు కాదు కనుక నవల చదివినా కూడా కొత్తగానే అనిపించింది.. 90% సినిమా ఒక ముగ్గురు స్టూడెంట్ల నాలుగేళ్ళ కాలేజీ జీవితమే.. ఇంకా చెప్పాలంటే హాస్టల్ జీవితం.. నవల లో చేతన్ భగత్ IITల మీద ప్రజలకున్న క్రేజును విమర్శించాడు.. సినిమాలో ఆమిర్ ఖాన్ మన మార్కుల వ్యవస్థను విమర్శించాడు.. దర్షిల్ సఫారీ ఆత్మ హత్య చేసుకున్నప్పుడు జరిగే సంభాషణ నాకు బాగా నచ్చింది. "డాక్టర్లు గొంతు మీద ఒత్తిడి వల్ల చనిపోయాడు అన్నారు, కానీ మెదడు మీద పడ్డ ఒత్తిడి గురించి ఏమీ చెప్పలేదు" అంటాడు...how true!! నా రెండేళ్ళ హాస్టల్ జీవితం లో ప్రతీ 2-3 నెలలకు ఒక ఆత్మహత్య చూశాను..(at one point of time i attended a workshop on "how to prevent suicides and find signs of depression in people around us") కనుక ఆ వాక్యం నా మనసుకు బాగా హత్తుకుంది.. మున్నాభాయ్ తరహాలోనే దీనిలో కూడా కామెడికి సెపరేట్ ట్రాక్ అంటూ ఏమీ లేదు కానీ మంచి పంచ్ డయలాగులు ఇంకొంత సిచ్యుయేషనల్ కామెడీ బాగుంది.. ఇంటర్వెల్ బ్రేక్లో వచ్చే ట్విస్ట్ నవల నుంచీ సినిమాను దూరంగా నిలబెడుతుంది.. ఇక సెకండ్ హాఫ్ లో నవల నుంచీ తీసుకున్న కొన్ని సీన్లు ఉన్నాయి కానీ నవలలో లాగా చెత్త రొమాంటిక్ సన్నివేశాలు లేవు.. ఎవరైనా కరీనా కపూర్ హాట్ హాట్ సీన్ల కోసం సీనిమా చూడలనుకుంటే వారికి తీవ్ర నిరాశ తప్పదు.. క్లైమాక్స్ లో ఒక 15-20 నిమిషాలు నాకు సుత్తి కొట్టింది. క్లైమాక్స్ టెన్షన్ క్రియేట్ చేసేదానికి కథాపరంగా వేరే సన్నివేశం చేసుంటే బాగుండేదేమో!! బిల్డింగ్ నుంచీ దూకడం, కొశన్ పేపర్లు కొట్టేయడం నవల నుంచీ తీసుకున్నారు..
ఇక పాత్రల చిత్రీకరణల విషయానికి వస్తే హీరో పాత్రను ఎలివేట్ చేసిన విధానం బాగుంది. ఎక్కడా ఒవర్ చేస్తున్నారు అని అనిపించలేదు.. నవల లో ఉన్న తమిళియన్ పాత్రను చతుర్ రామలింగం గా బాగా అడ్జస్ట్ చేశారు.. అది కూడా కథలో ఇమిడిపోయింది.. చాంధసవాద ప్రిన్సిపల్ గా బొమన్ ఇరానీ పాత్ర సినిమాకే హైలైట్!! అలాంటి వాళ్ళను నా జీవితం లో కూడా చాలామందినే చూశాను.. (అవన్నీ "నా ఇంజినీరింగ్ రోజులు" సీరీస్ లో త్వరలో రాద్దామనుకుంటున్నాను). ఇక కరీన హీరోయిన్ గా కంటే ఒక సపోర్టింగ్ పాత్ర అంటే బాగుంటుందేమో, కానీ హీరో హీరోయిన్ రిలేషన్ బాగా చూపించాడు.. ముగ్గురు ఇడియట్స్ మధ్య జరిగే కొన్ని సంభాషణలు చాలా నచ్చాయి.. All is well ఫిలాసఫీ నాకు బాగా నచ్చింది(ఎందుకంటే అది నా ఫిలాసఫీకి చాలా దగ్గరగా ఉంటుంది కనుక :)) All is well అంటే కష్టాలు మాత్రం తీరవు కానీ వాటి వల్ల వచ్చే ఒత్తిడి మాత్రం రాదు.. ఆడియో కూడా బానే ఉంది.. 2-3 పాటలు నాకు బాగా నచ్చాయి..
ఇక నటీనటుల నటన పరంగా చూస్తే అందరూ బాగా చేశారు.. నాకు బాగా నచ్చిన నాటుడు మాత్రం బొమన్ ఇరానీయే.. పాత్రలో చక్కగా ఇండిపోయాడు.. ఆదివారం మధ్యాహ్నం నా కొడుకు చనిపోతే సోమవారం పొద్దున నేను కాలేజీకి వచ్చాను అని చెప్పే సీన్లో మాంఛి గర్వం చూపాడు.. సెంటిమెంటల్ సీన్లలో ఇడియట్స్ ముగ్గురు బాగాచేశారు. ఇక్కడ ఆ ముగ్గురి ప్రతిభ గురించీ ఎవరికీ అనుమానాలు లేవు, వాళ్ళు కూడా ఆ స్థాయికి తగ్గట్టుగా చేశారు..
అన్నీ బాగా కుదిరినా సినిమా హిట్ అయ్యేది మాత్రం డయలాగుల వల్లే, అందులో నాకెటువంటి డౌటు లేదు.. కొన్ని అంతర్జాలం లో మెయిళ్ళ నుంచీ తీసుకున్నా చాలా మటుకు కొత్త జోక్సే ఉన్నాయి.. మొత్తానికి ఆమిర్ ఖాతాలో మరో హీట్ అనుకోవచ్చు..
-కార్తీక్
గణేష్: కేవలం గణేష్..
9/29/2009 - రాసింది karthik at Tuesday, September 29, 2009
మొన్న పండగకి ఇంటికి పొయినప్పుడు ఈ సినిమా చూశాను. "బాణం" "శంఖం" వగైరా వగైరా ఉన్నా ఈ సినిమానే ఎందుకు చూశానంటే, ముందు రోజు ఈనాడు పేపర్లో ఈ సినిమా నిర్మాత, దర్శకుడు " మా హీరో పేరుకు ముందు ఇంటి పేరు వెనుక కులం పేరు చెప్పుకోని కుర్రోడు" అని స్తేట్మెంట్ ఇచ్చారు. ఇదేదో అర్థం కాకున్నా వినడానికి ఇంటరెస్టింగా వుందే అని వెళ్ళాము.
ఫస్ట్,ఫస్ట్ లోనే సూపర్ సీన్ అని అనుకుంటున్నారా? కానే కాదు. ఫస్ట్ పేర్లు పడతాయి ఆ తరువాత సినిమా మొదలు. హీరోని ఎస్టాబ్లిష్ చేసేందుకు తగ్గ పిచ్ తయారు చేయలికద, అందుకని ఒకావిడ ఆమె చంకలో బిడ్డని ఆటోలో కూర్చోబెడుతుంది. ఆమె కూరగాయలు బేరమాడుతుంటే ఇంకొక వైపు ఆటో వెళ్ళిపోయింది. అప్పుడు హీరో ఆ ఆటో వెంట పరిగెత్తి ఆ బిడ్డని రక్షిస్తాడు. ఏంటీ? ఆటో వెనకాల పరుగెత్తడం కంటే ఇంకో ఆటోలో వెళ్ళడం మేలు కద అనుకుంటున్నారా? అలా ఆలోచిస్తే తెలుగు సినిమా దర్శకులుగా మీరు డిస్క్వాలిఫై అవుతారు. తర్వాత నా మీదికి మాట రాకూడదు కాబట్టి చెబుతున్నా.
తరువాత సీన్లో హీరోని అందరూ వీడు ఏమనుకుంటే అది చేస్తాడు, పర్యవసానాలు ఆలోచించడు అని అంటుంటారూ. అప్పుడు హీరో మొబైల్ కు కాల్ వస్తుంది. ఈ సినిమాకు రెమునరేషన్ ఇవ్వనని నిర్మాత చెప్పాడేమో, హీరో సీరియస్ గా మొహం పెడతాడు. కట్ చేస్తే ఒక ఇంట్లో బెడ్ మీద ఒక అమ్మాయి ఏడుపు మొహం పెట్టుకుని వుంతుంది. ఆ బెడ్ పక్కనే సన (ఆమేనండీ పూర్వాశ్రమంలో దూరదర్శన్ కేంద్రం హై. సీరియల్స్ లో ఉండేది.) వుంటుంది. కెమెరా హీరో మొహం మీద, సన మొహం మీద, ఒక ప్లేట్లో ఉండే ఒక ముద్ద అన్నం మీదా ఫోకస్ అవుతుంది. అన్నం సరిపోలేదని కొట్టుకుంటున్నారేమో అనుకున్నాను. కానీ విషయం చాలా సీరియస్. విషయం ఏమిటంటే, ఆ అమ్మాయి ఒకడిని ప్రేమించింది. ఆ వేస్టు గాడికి ఒక మేనత్త కూతురు ఉంటుంది అలవాటుగా ఇంట్లో వాళ్ళు వీళ్ళీద్దరి పెళ్ళి చిన్నప్పుడే కుదిర్చి ఆ తర్వాత పోట్లాడుకుని విడిపోతారు.
అప్పుడు హీరో చాలా షార్ప్ గా ఆలోచించి ఆ మేనత్త కూతురిని నేను ప్రేమలో పడేస్తాను అంటాడు. నాకొక విషయం చెప్పండి, అమ్మాయిలను ప్రేమలో అయినా/బురదలో అయినా పడెయడం అంత వీజీనా? 30 ఇయర్స్ ఇండస్ట్రీ అంటే నేనేమీ చెప్పలేను.
"బాబూ నీ డౌట్లకు ఇంకొక పోస్టు రాసుకో ముందు సినిమా గురించి రాయి"
వస్తున్నా, వస్తున్నా.. ఇంక హీరొయిన్ తన అపార్ట్మెంట్ లో ఉండే రౌడీ పిల్లలకు ట్యుషన్ చెపుతు ఉంటుంది. అర్థిక మాంద్యం తెలుగు హీరోయిన్ లకు కూడా తాకింది ఉద్యోగాలు లేక ఇలా ట్యుషన్లు చెప్పుకుంటున్నారు. హీరో ఆ రౌడీ పిల్లలతో కలిసి హీరొయిన్ ని పడెస్తాడు. అనాథ అయిన హీరోకి అంత రిచ్ అపార్ట్మెంట్ కు రెంట్ ఎలా కట్ట గలడు అని మీకు డౌట్ రాకుడదు. వచ్చిందంటే మరోసారి ఫెయిలైపోతారు. సెకండ్ హాఫ్ అంతా మాములే ముడు అపర్థాలూ ఆరు క్షమాపణలటో కథ నడుస్తుంది, సారీ కథ కాదు, సమయం గడుస్తుంది ఇందులో కథ అనేది లేదు కదా మరి.
హోలు మొత్తంగా ఆలోచిస్తే, దర్శకుడు ఏమి చెప్పదలచుకున్నాడో నాకు అర్థం కాలేదు. కథ అనే ప్రాణి బుతద్దం వేసి వెతికినా కనిపించదు. ఇంక నటన పరంగా చూస్తే, హీరోయిన్ ఫస్ట్ హాఫ్ బాగానే చేసింది అంటే పళ్ళికిలించడం తప్ప వేరే ఏమీ లేవు. ఇక సెకండ్ హాఫ్ లో ఆ సెంటిమెంటల్ సీన్స్ ఇద్దరు ముందు నుయ్యి, వెనక గొయ్యి టైపులో చేశారు.
the hero is pathetic. In many scenes he seems to have been making a spoof of Pawan Kalyan. It will be too much if he expects to be a big star with this kind of copied acting. Particularly in sentimental scenes you will recall Pawan Kalyan time and again.
"బాబూ ఇది తెలుగు బ్లాగు. ఇంగ్లీషులో రాయాలంటే ఇంకొక బ్లాగు ఉంది కదా, అందులో రాసుకో"
సరే సరే, హీరోయిన్ ఫస్ట్ హాఫ్ లోనూ, పాటలప్పుడూ బాగుంది. సెకండ్ హాఫ్ లో రక్త కన్నీరే. ఇంక పాటల గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది. 2,3 పాటలు ఏ భాషవో కూడా అర్థం కాదు.
ఇక ఈ సినిమాలో ఏదైనా చూడ తగ్గ విషయం అంటే, అవి ఆ పిల్లల అల్లరి మరియు బ్రహ్మి కామెడీ. బ్రహ్మి చాలా ఈజీగా ఒక మంచి రోల్ చేశాడు. ఆ పిల్లలు వచ్చి రానీ మాటలతో ముద్దుగా వున్నారు.
ఇంతకూ ఆ దర్శక నిర్మాతలు పేపర్లో ఎందుకు అలా వేయించారో నాకు అసలు అర్థం కాలేదు. ప్రజలకు ఎవరికైన అర్థం ఐతె తెలుపగలవారు.
-కార్తీక్
ఫస్ట్,ఫస్ట్ లోనే సూపర్ సీన్ అని అనుకుంటున్నారా? కానే కాదు. ఫస్ట్ పేర్లు పడతాయి ఆ తరువాత సినిమా మొదలు. హీరోని ఎస్టాబ్లిష్ చేసేందుకు తగ్గ పిచ్ తయారు చేయలికద, అందుకని ఒకావిడ ఆమె చంకలో బిడ్డని ఆటోలో కూర్చోబెడుతుంది. ఆమె కూరగాయలు బేరమాడుతుంటే ఇంకొక వైపు ఆటో వెళ్ళిపోయింది. అప్పుడు హీరో ఆ ఆటో వెంట పరిగెత్తి ఆ బిడ్డని రక్షిస్తాడు. ఏంటీ? ఆటో వెనకాల పరుగెత్తడం కంటే ఇంకో ఆటోలో వెళ్ళడం మేలు కద అనుకుంటున్నారా? అలా ఆలోచిస్తే తెలుగు సినిమా దర్శకులుగా మీరు డిస్క్వాలిఫై అవుతారు. తర్వాత నా మీదికి మాట రాకూడదు కాబట్టి చెబుతున్నా.
తరువాత సీన్లో హీరోని అందరూ వీడు ఏమనుకుంటే అది చేస్తాడు, పర్యవసానాలు ఆలోచించడు అని అంటుంటారూ. అప్పుడు హీరో మొబైల్ కు కాల్ వస్తుంది. ఈ సినిమాకు రెమునరేషన్ ఇవ్వనని నిర్మాత చెప్పాడేమో, హీరో సీరియస్ గా మొహం పెడతాడు. కట్ చేస్తే ఒక ఇంట్లో బెడ్ మీద ఒక అమ్మాయి ఏడుపు మొహం పెట్టుకుని వుంతుంది. ఆ బెడ్ పక్కనే సన (ఆమేనండీ పూర్వాశ్రమంలో దూరదర్శన్ కేంద్రం హై. సీరియల్స్ లో ఉండేది.) వుంటుంది. కెమెరా హీరో మొహం మీద, సన మొహం మీద, ఒక ప్లేట్లో ఉండే ఒక ముద్ద అన్నం మీదా ఫోకస్ అవుతుంది. అన్నం సరిపోలేదని కొట్టుకుంటున్నారేమో అనుకున్నాను. కానీ విషయం చాలా సీరియస్. విషయం ఏమిటంటే, ఆ అమ్మాయి ఒకడిని ప్రేమించింది. ఆ వేస్టు గాడికి ఒక మేనత్త కూతురు ఉంటుంది అలవాటుగా ఇంట్లో వాళ్ళు వీళ్ళీద్దరి పెళ్ళి చిన్నప్పుడే కుదిర్చి ఆ తర్వాత పోట్లాడుకుని విడిపోతారు.
అప్పుడు హీరో చాలా షార్ప్ గా ఆలోచించి ఆ మేనత్త కూతురిని నేను ప్రేమలో పడేస్తాను అంటాడు. నాకొక విషయం చెప్పండి, అమ్మాయిలను ప్రేమలో అయినా/బురదలో అయినా పడెయడం అంత వీజీనా? 30 ఇయర్స్ ఇండస్ట్రీ అంటే నేనేమీ చెప్పలేను.
"బాబూ నీ డౌట్లకు ఇంకొక పోస్టు రాసుకో ముందు సినిమా గురించి రాయి"
వస్తున్నా, వస్తున్నా.. ఇంక హీరొయిన్ తన అపార్ట్మెంట్ లో ఉండే రౌడీ పిల్లలకు ట్యుషన్ చెపుతు ఉంటుంది. అర్థిక మాంద్యం తెలుగు హీరోయిన్ లకు కూడా తాకింది ఉద్యోగాలు లేక ఇలా ట్యుషన్లు చెప్పుకుంటున్నారు. హీరో ఆ రౌడీ పిల్లలతో కలిసి హీరొయిన్ ని పడెస్తాడు. అనాథ అయిన హీరోకి అంత రిచ్ అపార్ట్మెంట్ కు రెంట్ ఎలా కట్ట గలడు అని మీకు డౌట్ రాకుడదు. వచ్చిందంటే మరోసారి ఫెయిలైపోతారు. సెకండ్ హాఫ్ అంతా మాములే ముడు అపర్థాలూ ఆరు క్షమాపణలటో కథ నడుస్తుంది, సారీ కథ కాదు, సమయం గడుస్తుంది ఇందులో కథ అనేది లేదు కదా మరి.
హోలు మొత్తంగా ఆలోచిస్తే, దర్శకుడు ఏమి చెప్పదలచుకున్నాడో నాకు అర్థం కాలేదు. కథ అనే ప్రాణి బుతద్దం వేసి వెతికినా కనిపించదు. ఇంక నటన పరంగా చూస్తే, హీరోయిన్ ఫస్ట్ హాఫ్ బాగానే చేసింది అంటే పళ్ళికిలించడం తప్ప వేరే ఏమీ లేవు. ఇక సెకండ్ హాఫ్ లో ఆ సెంటిమెంటల్ సీన్స్ ఇద్దరు ముందు నుయ్యి, వెనక గొయ్యి టైపులో చేశారు.
the hero is pathetic. In many scenes he seems to have been making a spoof of Pawan Kalyan. It will be too much if he expects to be a big star with this kind of copied acting. Particularly in sentimental scenes you will recall Pawan Kalyan time and again.
"బాబూ ఇది తెలుగు బ్లాగు. ఇంగ్లీషులో రాయాలంటే ఇంకొక బ్లాగు ఉంది కదా, అందులో రాసుకో"
సరే సరే, హీరోయిన్ ఫస్ట్ హాఫ్ లోనూ, పాటలప్పుడూ బాగుంది. సెకండ్ హాఫ్ లో రక్త కన్నీరే. ఇంక పాటల గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది. 2,3 పాటలు ఏ భాషవో కూడా అర్థం కాదు.
ఇక ఈ సినిమాలో ఏదైనా చూడ తగ్గ విషయం అంటే, అవి ఆ పిల్లల అల్లరి మరియు బ్రహ్మి కామెడీ. బ్రహ్మి చాలా ఈజీగా ఒక మంచి రోల్ చేశాడు. ఆ పిల్లలు వచ్చి రానీ మాటలతో ముద్దుగా వున్నారు.
ఇంతకూ ఆ దర్శక నిర్మాతలు పేపర్లో ఎందుకు అలా వేయించారో నాకు అసలు అర్థం కాలేదు. ప్రజలకు ఎవరికైన అర్థం ఐతె తెలుపగలవారు.
-కార్తీక్
రైలోపాఖ్యానం
6/06/2009 - రాసింది karthik at Saturday, June 06, 2009
మా అమ్మమ్మా వాళ్ళ ఊరిలో రైల్వే స్టేషన్ మా ఇంటి పక్కనే ఉండేది. అందువల్ల చిన్నప్పుడు కూ చికు చికు అని శబ్దం వినిపించిన వెంటనే అరుగెక్కి స్టేషన్ వైపు చూసేవాడిని. కొన్ని రోజుల తర్వాత మా మామా వాళ్ళు ఏ రైల్ వచ్చినా కార్తీక్! నీ డార్లింగ్ వచ్చింది అని అరిచేవాళ్ళు. అలా అరిచినందుకైనా నన్ను ఎప్పుడు రైల్ దగ్గరికి తీసుకొని పోతారేమో అని అనుకునేవాడిని. కానీ వాళ్ళ డిక్షనరీ లో కనికరం అనే పదమే లేదు. దిష్టి తగులుతుంది అనే కారణం చెప్పి ఎప్పుడూ ఇంట్లోనే ఉంచే వాళ్ళు. ఇంక మా ఊరిలో రైల్వే స్టేషన్ ఉంది అనే విషయం నాకు చాలా రొజుల వరకు తెలీదు. అందువల్ల చాలా కాలం రైలు ఎక్కే చాన్స్ దొరకలేదు. ఇదంతా మా ఇంట్లో వాళ్ళ కుట్ర అని నా బలమైన నమ్మకం. ఎందుకంటే మా నాన్న గత 35 సం.లుగా అర్.టి.సి. లో పని చేస్తున్నారు. కాబట్టి దీని వెనుక ఆయన పాత్ర ఉండొచ్చు.
************************************************
అర్.టి.సి. ప్రస్తావన ఎలాగూ వచ్చింది కాబట్టి ఒక చిన్న జీ.కే. ప్రశ్న (ఐ.ఏ.యస్. ,ఐ.పీ.యస్. రాసే వాళ్ళు తప్పకుండా తెలుసుకోవలసినది):
ప్ర: ఏ.పీ.యస్.ఆర్.టి.సీ. అంటే ఏమిటి?
జ: ఆగితే(A) పోదు(P) సమయానికి(S) రాదు(R) టైముకు(T) చేరదు(C).
************************************************
ఇలాంటి కుట్రలు, కుతంత్రాల నడుమ ఎలాగైతేనేమి 1997 లో మొదటిసారిగా రైలెక్కాను. ఆ తర్వాత అప్పుడప్ప్డూ రైల్ ఎక్కేవాడిని. ఇలా ఉండగా ఇంజినీరింగ్ థర్ద్ యియర్లో ఇండియన్ ఆర్మీ టెక్నికల్ స్ట్రీం ఇంటర్వ్యువ్ అని చెప్పి ఆలహాబాద్ కు వెళ్ళాను. అక్కడ ఆ టెస్ట్ ఎన్ని రొజులు ఉంటుందో కరెక్ట్ గా తెలీదు. కానీ మనం అప్ప్లై చెయ్యటం ఫెయిల్ కావటమా??? చరిత్రలో లేదు అని రిజర్వేషన్ చెయ్యించుకోలేదు. తీరా అక్కడికి వేళ్ళాక మనం మొదటి రౌండ్లోనే వెనక్కి వచ్చేశాం. ఇప్పుడు అలాహాబాద్ నుంచీ వెనక్కు రావడం ఎలా?? మనలాంటి వారూ, మన జాతి వారూ (తెలుగు జాతి) ఇంకొందరు ఉండటం వల్ల అందరం కలిసి వెయిటింగ్ లిస్ట్ టికెట్ మీద పాట్నా నుంచి హైదరాబాద్ వచ్చే రైలెక్కేశాం. ప్రయాణం పేరు మీద మన సర్కారు చేస్తున్న దురాగతాలు అప్పుడు తెలిసొచ్చాయి. నిల్చుకోవడానికి కూడా స్థలం లేదు. ఫుట్ బోర్డ్ మీద కూర్చొని ప్రయాణం చేశాను. ఆ తర్వాత కూడా నాకు రైళ్ళ మీద లవ్వు తగ్గ లేదు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం ఇంటర్వ్యువ్ కని కడప నుంచీ బొంబయికి, అక్కడి నుంచీ కాన్ పుర్ కి, అక్కడి నుంచి డిల్లీ కి వెళ్ళాల్సి ఉంది. నాది అసలే బంపర్ జాక్ పాట్ జాతకం కద అందుకని అన్ని వెయిటింగ్ లిస్ట్ టికెట్ మీదనే ప్రయాణం చేశాను. ఇంక చూసుకోండి, ఆహా నా రాజా! కళ్ళు నిజంగానే కాయలు కట్టాయి. ఎంత విసుగొచ్చిందంటే, డిల్లీకి పోకుండానే వెనక్కు వచ్చేశాను. హైదరాబాద్ చేరాక మా అక్కకు చెప్పిన మొదటి విషయం ఏమిటంటే "మనం ఇంటికి బస్సులో పోదాం" అని. ఆ తర్వాత కూడా గౌ. భా.రై. వారు వీలు దొరికినప్పుడల్లా నా జీవితంతో ఆడుకుంటూనే ఉన్నారు. కాన్ పూర్ లొ ఉన్న రెండు సంవత్సరాలు ప్లాన్ చేసుకొని ఇంటికి వచ్చేవాడిని కనుక పెద్ద సమస్య కాలేదు. మధ్యలో ఒక సారి అహమ్మదాబాదుకు వెళ్ళాను. అప్పుడు ఆ రైలు 12 గం. లేట్ వచ్చి నా సెమిస్టర్ రిజిస్ట్రేషన్ ప్రాబ్లం అయ్యింది. ఇలాంటి అనుభవాల నడుమ ఇప్పుడు రైలెక్కాలి అంటే భయం వేస్తోంది. వచ్చే వారం హైదరాబాదుకు వెళ్ళడానికి రైలుకే వేళుతున్నాను. ఎలా వస్తానో ఏమో???
ఇవ్వన్నీ చూశాక ఒక చిన్న పాట రాశాను:
ఇరుకుపెట్టెలో.....
పిచ్చిరషులొ......
.........................................................................
ఇరుకుపెట్టెలో పిచ్చిరషులొ రైలు ప్రయాణం.
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం..
ఇరుకుపెట్టెలో పిచ్చిరషులొ రైలు ప్రయాణం.
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం
ఒహొ హో ఒహొ హో ఓహొ హొ హో
ఇది భారత రైల్వే అని తెలుసు, అది సింగిల్ లైన్ అని తెలుసు
ఇది భారత రైల్వే అని తెలుసు, అది సింగిల్ లైన్ అని తెలుసు
భారత రైల్వేలో సింగిల్ లైన్లో సాగలేననీ తెలుసు
ఇటు సీట్లు లేవనీ తెలుసు అటు టైం లేదనీ తెలుసు
ఇటు సీట్లు లేవనీ తెలుసు అటు టైం లేదనీ తెలుసు
సీట్లు ఉన్ననూ, టైము ఉన్ననూ ఫైను తప్పదని తెలుసు
ఐనా రైలు ప్రయాణం...
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం..
ఒహొ హో ఒహొ హో ఓహొ హొ హో
ఇది టికెటూ డబ్బుల ఆరాటం.. అది సీటు బెర్తుల చెలగాటం
ఇది టికెటూ డబ్బుల ఆరాటం.. అది సీటు బెర్తుల చెలగాటం
టికెటు జారినా బెర్తు పోయినా ఆగదు జీవిత పోరాటం.
ఇది ఇంజిన్ బోగిల పోరాటం. అది డబ్బూ టైమూ చెలగాటం
ఇది ఇంజిన్ బోగిల పోరాటం. అది డబ్బూ టైమూ చెలగాటం
ఇంజిన్ ఫెయిలు అయి..టైము వేస్టు అయి బ్రతుకుతున్నది ఒక శవం.
ఐనా రైలు ప్రయాణం...
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం..
ఇరుకుపెట్టెలో పిచ్చిరషులొ రైలు ప్రయాణం.
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం..
ఒహొ హో ఒహొ హో ఓహొ హొ హో
-కార్తీక్
************************************************
అర్.టి.సి. ప్రస్తావన ఎలాగూ వచ్చింది కాబట్టి ఒక చిన్న జీ.కే. ప్రశ్న (ఐ.ఏ.యస్. ,ఐ.పీ.యస్. రాసే వాళ్ళు తప్పకుండా తెలుసుకోవలసినది):
ప్ర: ఏ.పీ.యస్.ఆర్.టి.సీ. అంటే ఏమిటి?
జ: ఆగితే(A) పోదు(P) సమయానికి(S) రాదు(R) టైముకు(T) చేరదు(C).
************************************************
ఇలాంటి కుట్రలు, కుతంత్రాల నడుమ ఎలాగైతేనేమి 1997 లో మొదటిసారిగా రైలెక్కాను. ఆ తర్వాత అప్పుడప్ప్డూ రైల్ ఎక్కేవాడిని. ఇలా ఉండగా ఇంజినీరింగ్ థర్ద్ యియర్లో ఇండియన్ ఆర్మీ టెక్నికల్ స్ట్రీం ఇంటర్వ్యువ్ అని చెప్పి ఆలహాబాద్ కు వెళ్ళాను. అక్కడ ఆ టెస్ట్ ఎన్ని రొజులు ఉంటుందో కరెక్ట్ గా తెలీదు. కానీ మనం అప్ప్లై చెయ్యటం ఫెయిల్ కావటమా??? చరిత్రలో లేదు అని రిజర్వేషన్ చెయ్యించుకోలేదు. తీరా అక్కడికి వేళ్ళాక మనం మొదటి రౌండ్లోనే వెనక్కి వచ్చేశాం. ఇప్పుడు అలాహాబాద్ నుంచీ వెనక్కు రావడం ఎలా?? మనలాంటి వారూ, మన జాతి వారూ (తెలుగు జాతి) ఇంకొందరు ఉండటం వల్ల అందరం కలిసి వెయిటింగ్ లిస్ట్ టికెట్ మీద పాట్నా నుంచి హైదరాబాద్ వచ్చే రైలెక్కేశాం. ప్రయాణం పేరు మీద మన సర్కారు చేస్తున్న దురాగతాలు అప్పుడు తెలిసొచ్చాయి. నిల్చుకోవడానికి కూడా స్థలం లేదు. ఫుట్ బోర్డ్ మీద కూర్చొని ప్రయాణం చేశాను. ఆ తర్వాత కూడా నాకు రైళ్ళ మీద లవ్వు తగ్గ లేదు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం ఇంటర్వ్యువ్ కని కడప నుంచీ బొంబయికి, అక్కడి నుంచీ కాన్ పుర్ కి, అక్కడి నుంచి డిల్లీ కి వెళ్ళాల్సి ఉంది. నాది అసలే బంపర్ జాక్ పాట్ జాతకం కద అందుకని అన్ని వెయిటింగ్ లిస్ట్ టికెట్ మీదనే ప్రయాణం చేశాను. ఇంక చూసుకోండి, ఆహా నా రాజా! కళ్ళు నిజంగానే కాయలు కట్టాయి. ఎంత విసుగొచ్చిందంటే, డిల్లీకి పోకుండానే వెనక్కు వచ్చేశాను. హైదరాబాద్ చేరాక మా అక్కకు చెప్పిన మొదటి విషయం ఏమిటంటే "మనం ఇంటికి బస్సులో పోదాం" అని. ఆ తర్వాత కూడా గౌ. భా.రై. వారు వీలు దొరికినప్పుడల్లా నా జీవితంతో ఆడుకుంటూనే ఉన్నారు. కాన్ పూర్ లొ ఉన్న రెండు సంవత్సరాలు ప్లాన్ చేసుకొని ఇంటికి వచ్చేవాడిని కనుక పెద్ద సమస్య కాలేదు. మధ్యలో ఒక సారి అహమ్మదాబాదుకు వెళ్ళాను. అప్పుడు ఆ రైలు 12 గం. లేట్ వచ్చి నా సెమిస్టర్ రిజిస్ట్రేషన్ ప్రాబ్లం అయ్యింది. ఇలాంటి అనుభవాల నడుమ ఇప్పుడు రైలెక్కాలి అంటే భయం వేస్తోంది. వచ్చే వారం హైదరాబాదుకు వెళ్ళడానికి రైలుకే వేళుతున్నాను. ఎలా వస్తానో ఏమో???
ఇవ్వన్నీ చూశాక ఒక చిన్న పాట రాశాను:
ఇరుకుపెట్టెలో.....
పిచ్చిరషులొ......
.........................................................................
ఇరుకుపెట్టెలో పిచ్చిరషులొ రైలు ప్రయాణం.
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం..
ఇరుకుపెట్టెలో పిచ్చిరషులొ రైలు ప్రయాణం.
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం
ఒహొ హో ఒహొ హో ఓహొ హొ హో
ఇది భారత రైల్వే అని తెలుసు, అది సింగిల్ లైన్ అని తెలుసు
ఇది భారత రైల్వే అని తెలుసు, అది సింగిల్ లైన్ అని తెలుసు
భారత రైల్వేలో సింగిల్ లైన్లో సాగలేననీ తెలుసు
ఇటు సీట్లు లేవనీ తెలుసు అటు టైం లేదనీ తెలుసు
ఇటు సీట్లు లేవనీ తెలుసు అటు టైం లేదనీ తెలుసు
సీట్లు ఉన్ననూ, టైము ఉన్ననూ ఫైను తప్పదని తెలుసు
ఐనా రైలు ప్రయాణం...
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం..
ఒహొ హో ఒహొ హో ఓహొ హొ హో
ఇది టికెటూ డబ్బుల ఆరాటం.. అది సీటు బెర్తుల చెలగాటం
ఇది టికెటూ డబ్బుల ఆరాటం.. అది సీటు బెర్తుల చెలగాటం
టికెటు జారినా బెర్తు పోయినా ఆగదు జీవిత పోరాటం.
ఇది ఇంజిన్ బోగిల పోరాటం. అది డబ్బూ టైమూ చెలగాటం
ఇది ఇంజిన్ బోగిల పోరాటం. అది డబ్బూ టైమూ చెలగాటం
ఇంజిన్ ఫెయిలు అయి..టైము వేస్టు అయి బ్రతుకుతున్నది ఒక శవం.
ఐనా రైలు ప్రయాణం...
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం..
ఇరుకుపెట్టెలో పిచ్చిరషులొ రైలు ప్రయాణం.
స్టేషన్ ఎక్కడో స్టాపు ఎప్పుడో తెలియదు పాపం. తెలియదు పాపం..
ఒహొ హో ఒహొ హో ఓహొ హొ హో
-కార్తీక్
కిక్: వద్దు బాబోయ్!
5/24/2009 - రాసింది karthik at Sunday, May 24, 2009
పొయిన వారం ఇంటికి పొయినప్పుడు మా కజిన్స్ తో కలిసి కిక్ అనే సినిమా చూశాను. మామూలుగా ఏ సినిమాకు పోవాలి అనేది మా అక్కనే డిసైడ్ చేస్తుంది. కానీ ఈ సారి తనకు ఆ చాన్స్ ఇవ్వకుండా నేనే కిక్ సినిమాకు వేళదాము అని చెప్పి తీసుకుపోయాను. లేటుగా పోతే టికెట్లు దొరకవని 15 నిమిషాలు తొందరగానే వెళ్ళాము.("అరుంధతి" కి లేటుగా వెళ్ళి "నచ్చావులే" చూశాము. ఆ దెబ్బ నుంచి ఇంకా కోలుకోలేదు) సినిమా మొదలవుతూనే ఇలియాన చిన్న చిన్న బట్టలు వేసుకుని భారతదేశం లోని బీదరికాన్నంతా చూపించింది. నాకు తెలియక అడుగుతాను యోగా చెయ్యాలి అంటే చిన్న చిన్న బట్టలు వేసుకోవాడం అవసరమా? (బాబా రాందేవ్ కూడా చిన్న చిన్న బట్టలు వేసుకుంటాడు అంటే నేను సమధానం చెప్పలేను) ఇంక కథ కొద్దిగా మొదలవుతూనే మనకు అర్థం అయిపోతుంది, ఇది రవితేజ మార్కు ఒవెర్ యాక్షన్ కథ అని. "విక్రమార్కుడు" లో అత్తిలిసత్తి క్యారెక్టర్ హిట్ అయ్యాక అన్ని సినిమాలు అలానే ఉంటున్నాయి కాబట్టి కథ గురించి పెద్దగా అలోచించకుండా దర్శకుడు ఒక 3-4 కామెడీ క్యారెక్టర్లు పెట్టి బండి లాగించాడు. ఎందుకంటే వాళ్ళూ లేక పోతే మొదలైన 15నిమషాలకే ఇంటర్వెల్ ఇవ్వాల్సి వచ్చేది. ఇక్కడి దాకా సినిమా చూశాక నాకు ఒక డౌట్ వచ్చింది : ఆంధ్రదేశం లో అమ్మాయిలు అంత సులభంగా అన్ని బూతులు మాట్లాడుతున్నారా? (నేను ఆంధ్ర వదిలి నాలగేళ్ళైంది కాబట్టి అడుగుతున్నాను.దేవుడి పాలనలో ఇట్ల కూడా డెవలప్ అయ్యామా????) ఎందుకంటే, ఇలియానా ప్రతి సీన్ లో హీరో వంశవృక్షాన్ని పెళ్ళగిస్తూనే ఉంది మరి!
ఇంకొక ముఖ్య విషయం ఈ సినిమాలోని పోలిస్-దొంగ చేజింగులు,ఫైట్లు. ఏమాత్రం మోహమాటం లేకుండా అవన్నీ ధూం-2 నుంచీ, ఇంకా కొన్ని ఇంగ్లీష్ సినిమాల నుంచీ కాపీ కొట్టాడు, సారీ స్పూర్తి పొందాడు. ఇంక సెకండ్ పార్ట్ లో ఒక చెత్త ఫ్లాష్ బ్యాక్ దానిలో ఒక సెంటిమెంట్ టచ్. ప్రేక్షకుల గుండెలు పిండాను అని దర్శకుడు అనుకుంటాడు, కానీ అలాంటివి గుమ్మడి కాలం నుంచీ చూస్తున్నారు కాబట్టి జనాల గుండెలు కరగలేదు. అందరూ శుభ్రంగా ఇంటర్వల్ లో కొనుకున్న కూల్ డ్రింకులు, స్నాక్స్ ముగించారు.
కానీ ఈ సినిమాలో ఏదైనా మచి విషయం ఉంది అంటే, అది ఆ కొత్త యాక్టర్ "శ్యాం". అతను పోలీస్ ఆఫీసర్ లాగా మంచి యాక్షన్ చేశాడు.రవితేజ రక్త కన్నీరు చూపించాడు, ఇంక ఇలియాన గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది. ఇంక విలన్ల గ్యాంగ్ అంతా మనకు తెలిసిన వాళ్ళే. వాళ్ళు అంత కంటే వేరే రోల్స్ చెయ్యలేరు. నాకు బాధేసిన విషయం ఏమిటంటే, ఆలీ, బ్రహ్మి లాంటి టాలెంటెడ్ ఆర్టిస్ట్స్ ని ఎందుకు అలా వేస్ట్ చెస్తున్నారో అర్థం కావడంలేదు. వాళ్ళిద్దరి చేతా చాలా చెత్త చేయించాడు. ఆ దర్శకుడు పూర్వాశ్రమంలో ఖచ్చితంగా ఏదో సీరియల్ కు పని చేసి ఉంటాడు.
మొత్తానికి కిక్=విక్రమార్కుడు+కృష్ణ+కొన్ని ఇంగ్లీష్ సినిమాలు. అదీ స్టొరీ!
కొసమెరుపు: మొన్న ఈ సినిమా నిర్మాత ఇది ఒక సందేశాత్మక చిత్రమని స్టేట్ మెంట్ ఇచ్చాడు. నాకైతే ఇందులో ఎలాంటి సందేశము కనిపించలేదు. తెలుగు సినిమా ఎంత దిగజారింది అనే దానికి ఇంతకంటే మంచి ఉదాహరణ అవసరం లేదనుకుంటా!!
ఇంకొక ముఖ్య విషయం ఈ సినిమాలోని పోలిస్-దొంగ చేజింగులు,ఫైట్లు. ఏమాత్రం మోహమాటం లేకుండా అవన్నీ ధూం-2 నుంచీ, ఇంకా కొన్ని ఇంగ్లీష్ సినిమాల నుంచీ కాపీ కొట్టాడు, సారీ స్పూర్తి పొందాడు. ఇంక సెకండ్ పార్ట్ లో ఒక చెత్త ఫ్లాష్ బ్యాక్ దానిలో ఒక సెంటిమెంట్ టచ్. ప్రేక్షకుల గుండెలు పిండాను అని దర్శకుడు అనుకుంటాడు, కానీ అలాంటివి గుమ్మడి కాలం నుంచీ చూస్తున్నారు కాబట్టి జనాల గుండెలు కరగలేదు. అందరూ శుభ్రంగా ఇంటర్వల్ లో కొనుకున్న కూల్ డ్రింకులు, స్నాక్స్ ముగించారు.
కానీ ఈ సినిమాలో ఏదైనా మచి విషయం ఉంది అంటే, అది ఆ కొత్త యాక్టర్ "శ్యాం". అతను పోలీస్ ఆఫీసర్ లాగా మంచి యాక్షన్ చేశాడు.రవితేజ రక్త కన్నీరు చూపించాడు, ఇంక ఇలియాన గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది. ఇంక విలన్ల గ్యాంగ్ అంతా మనకు తెలిసిన వాళ్ళే. వాళ్ళు అంత కంటే వేరే రోల్స్ చెయ్యలేరు. నాకు బాధేసిన విషయం ఏమిటంటే, ఆలీ, బ్రహ్మి లాంటి టాలెంటెడ్ ఆర్టిస్ట్స్ ని ఎందుకు అలా వేస్ట్ చెస్తున్నారో అర్థం కావడంలేదు. వాళ్ళిద్దరి చేతా చాలా చెత్త చేయించాడు. ఆ దర్శకుడు పూర్వాశ్రమంలో ఖచ్చితంగా ఏదో సీరియల్ కు పని చేసి ఉంటాడు.
మొత్తానికి కిక్=విక్రమార్కుడు+కృష్ణ+కొన్ని ఇంగ్లీష్ సినిమాలు. అదీ స్టొరీ!
కొసమెరుపు: మొన్న ఈ సినిమా నిర్మాత ఇది ఒక సందేశాత్మక చిత్రమని స్టేట్ మెంట్ ఇచ్చాడు. నాకైతే ఇందులో ఎలాంటి సందేశము కనిపించలేదు. తెలుగు సినిమా ఎంత దిగజారింది అనే దానికి ఇంతకంటే మంచి ఉదాహరణ అవసరం లేదనుకుంటా!!