అనంతపురం ఊర్లోకి వెళ్ళాక ఒక రెండు డజన్లమందిని రూట్ అడిగి (జ్ఞానేశ్వర్ గారు రూట్ చెప్పిన తర్వాత కూడా) తిన్నగా కాకుండా వంకర టింకరగా వెళ్ళి జీవని చేరుకున్నాం.. అక్కడికి హైదరాబాద్ నుంచీ రహ్మాన్, బెంగళూరు నుంచీ శారద గారు, ఆనంద్ గారు మాకంటే ముందే వచ్చేశారు. మేము కారులో వచ్చిన దానికంటే వాళ్ళు బస్సులో ముందు వచ్చారు.. మన బస్సులు ఎంత ఫాస్ట్ పోతాయో దీనిద్వారా ప్రజలు తెలుసుకోవాలి..  శారద గారు రెగులర్గా బ్లాగులు చదువుతుండటం వల్ల మా గురించి ప్రవర చెప్పకుండానే గుర్తు పట్టేశారు.. పిల్లలు ఇంకా స్కూల్ నుంచీ రాలేదు కాబట్టి భోజనాలకు ఇంకా టైం ఉండటం వల్ల  పిల్లల రూములు అవి చూశాం.. పిల్లలంతా బట్టల అల్మారాలు, పుస్తకాల అల్మారాలు చాలా నీటుగా పెట్టుకున్నారు.. నేను ఆ వయసులో ఎప్పుడూ నా పుస్తకాలు అంత నీటుగా పెట్టుకోలేదు.. నర్సరీలో ఉండే పిల్లలకు స్కూల్ లేదు కాబట్టి వాళ్ళతో పరమ పద సోపాన పటం, టిక్ ట్యాక్ టో లాంటి ఆటలు ఆడించాం.. మన రాజ్ బాబు స్మైలీ అనే పాపతో ఆడాడు.. కనీసం మూడుసార్లు పెద్ద పాము నోట్లో పడి క్రిందకు వచ్చాడు.. ఇక స్మైలీకి ఇంకా నంబర్లు కరెక్ట్ గా తెలీదు.. ఎటు సైడు నిచ్చెన కనిపిస్తే ఆ సైడు తన బొమ్మ జరిపేసుకుంది.. ఎలాగైతే ఏం చివరకు రాజ్ బాబే గెలిచాడు.. కాంగ్రాట్స్ రాజ్! 

భోజనాలయ్యాక పిల్లలందరితో కూర్చుని మాట్లాడుతూ వాళ్ళ చేత పాటలు పాడించాం.. దాదాపు పిల్లలంత ఉత్సాహంగా పాటలు పాడారు ఒకరిద్దరు డాన్సులు కూడా చేశారు..జీవనిలో డాన్సులు, పాటలు అంటే శివకుమార్ గురించి చెప్పాలి.. తను ఇప్పుడు 7వ తరగతి చదువుతున్నాడు.. నాలైదు పాటలు కలిపి సొంతంగా తనే డాన్స్ కంపోజ్ చేసుకుంటాడట.. జీవని హాస్టల్ శంకుస్థాపన రోజు మైక్ తీసుకుని పాట, స్పీచ్, మిమిక్రి అన్నీ కలిపి కొట్టాడు. మైక్ వెనక్కు తీసుకోవడానికి కొంచెం ఇబ్బంది పడ్డాం.. శివనే కాక దాదాపు పిల్లలందరూ స్టేజ్ ఫియర్  లేకుండా ముందుకు వచ్చి పాటలు పాడారు.   సాయంత్రమయ్యాక పిల్లలందరూ స్నాక్స్ తిని వరుసగా కూర్చుని హోంవర్క్ చేసుకున్నారు.. మేము కాసేపు దాకా నడుచుకుంటూ వెళ్ళి వచ్చాం.. మాతోపాటూ రాజ్ కుమార్ ఉన్నాడు కాబట్టి ప్రతీ నాలగు సెకన్లకు ఒక కుక్క మా వెనుక పడేది. ఎలాగో తప్పించుకుని, కాట్లు లేకుండా మళ్ళీ వెనక్కు వచ్చేశాం.. శునక చరిత్ర తెలుసుకోవాలనుకున్నవాళ్ళు ఈ లంకెను నొక్కండి..

ఆదివారం పొద్దున నిద్ర లేచి డాబా పై నుంచీ ప్రకృతి రమణీయతను ఆస్వాదించాం.. అప్పటికే పిల్లలందరూ లేచి పుస్తకాలు తెరిచి హోం వర్క్ అవి చేసుకుంటున్నారు.. కొంత సేపయ్యాక పిల్లలకు శారద/ఆనంద్ గార్లు  తెచ్చిన  రంగులు ఇచ్చి హోలీ ఆడించాం.. పిల్లలు ముందు కొంచెం భయపడ్డారు కానీ తర్వాత రంగుల అయిపోయాక కూడా మామూలు నీళ్ళు కూడా ఒకరిపై ఒకరు చల్లుకుంటూ ఆడుకున్నారు. అప్పటిదాకా బుద్దిగా హోం వర్క్ చేసుకున్న పిల్లలు ఒక్కసారిగా తమ అసలైన బాల్యాన్ని ఆవిష్కరించారు..  మాటలతో చెప్పడం కాదు కానీ వాళ్ళ కేరింతలు నిజంగా చూడాల్సిందే..కలర్స్ తేవాలనే చక్కని ఐడియాతో వచ్చిన ఆనంద్/శారద గార్లకు అభినందనలు.. 

హోలీ అయ్యాక పిల్లలందరితో క్రికెట్ ఆడాం.. మన లక్ష్మి నరేష్ తన సీనియారిటీ అంతా ప్రదర్శించి పిల్లలందరికి సూచనలిస్తూ దుమ్ము లేపాడు.. సురేష్ గారు ధోనీ అసూయ పడేలా రెండు సిక్సర్లు పీకి తన బ్యాటింగ్ ప్రావిణ్యాన్ని ప్రదర్శించారు.. భాస్కర్ గారు అంపైరింగ్ చేసారు.. కానీ మ్యాచులో హైలెట్ మాత్రం రాజ్ కుమారే.. బ్యాటింగులో ముందుకు జరిగి, వికెట్ల వెనక్కు జరిగి, భరత నాట్యం, కథకళి ఫ్యూజన్ చేసి క్రీజ్ మీద అరాచకం చేశాడు.. పైగా హ్యాట్రిక్ ఫోర్లు కూడా కొట్టాడు.. ఆ జుగల్ బందీ కార్యక్రమం వాళ్ళ ఒంకార్ అన్నయ్య చూసుంటే ఆట-36 కి రాజ్ కుమార్నే జడ్జ్ గా పెట్టుకునేవాడు.  

క్రికెట్ తర్వాత టిఫిన్లు చేసి చలో తాడిపత్రి అన్నాం.. పిల్లలకు మెడికల్ చెకప్ ఉండటం వల్ల దొరికిన తీరికను ఇలా వాడుకున్నాం.. ముందుగా చెప్పుంటే విజయమోహన్ గారే అనంతపురం వచ్చేవారు కానీ నేను ఆయనకు ఫోన్ చెయ్యడం మర్చిపోయాను.. అనంతపురం నుంచీ ఫోన్ చేస్తే విజయమోహన్ గారు ఇంటికి రమ్మని పిలిచారు.. నాకేమో కుదరదనిపించింది కానీ సురేష్ గారూ, లక్ష్మి నరేష్ తాడిపత్రి గుడి చూద్దాం అని సజెస్ట్ చెయ్యడంతో విజయమోహన్ గారికి ఫోన్ చేసి వస్తున్నామని చెప్పాను.. ఆయన దగ్గరుండి రెండు గుళ్ళు చూపించారు.. ఆ గుళ్ళ గురించి రాయాలంటే ఈ టప సరిపోదు కాబట్టి రాయడం లేదు. తర్వాత వాళ్ళింటికి వెళ్ళాం, వాళ్ళింట్లో ప్రతీ ఒక్క వస్తువూ ఒక మాస్టర్ పీసే.. మేము విజయమోహన్ గారితో మాట్లాడటం కంటే వాళ్ళింట్లో ఆర్ట్ వర్క్స్ ఫోటోలు తీసుకోవడానికే ఎక్కువ సమయం కేటాయించాం.. టౌన్లో పుట్టి సిటీలో బ్రతుకుతున్న నాలాంటి వారికి విరగకాసిన మామిడి చెట్టును చూసి చేతులు ముడుచుకుని కూర్చోవడం చాలా కష్టమైంది. వాళ్ళింట్లో మొత్తం మూడు మామిడి చెట్లు, రెండు శ్రీగంథం చేట్లు (తిరుమల నుంచీ తెచ్చి వేశారట), ఒక జామ చెట్టు, ఒక దేవ గన్నేరు, ఇంకా ఒక వెరైటీ క్రోటన్ మొక్క ఉన్నాయి.. నేను ముందు అనుకున్నట్లు తాడిపత్రి వెళ్ళకుండా ఉంటే చాలా మిస్ అయ్యేవాడిని.. విజయమోహన్ గారిలా కళాహృదయం, ప్రకృతిని ప్రేమించే గుణం ఈ కాలంలో బహు అరుదు.. వారికి అన్నివిధాలా తోడ్పాటును అందించిన వారి కుటుంబ సభ్యులు ఇంకా అరుదు.

తాడిపత్రి నుంచీ వచ్చాక భోజనాలు చేసి మేము అందరికీ వీడ్కోలు చెప్పి బయలుదేరాం.. రెండు రోజులు ఎలా గడిచిపోయాయో ఇప్పటిదాకా అర్థం కావడం లేదు.. కానీ ఒక్కటి మాత్రం నిజం ఈ మధ్య కాలంలో ఇంత మంచి ట్రిప్ నేను అసలు వెయ్యలేదు.. నేను వెళడం అనగానే ముందుకువచ్చిన రాజ్, శ్రమ అనుకోకుండా కార్ డ్రైవ్ చేసిన భాస్కర్ గారికి ధన్యవాదాలు.. అలాగే హైదరాబాద్ నుంచీ వచ్చిన బంతి, నాగార్జున, రహ్మాన్, సురేష్ పెద్దరాజు, లక్ష్మి నరేష్ గార్లకు కూడా నెనర్లు..

మేము వెళ్ళడం అనేది పక్కన పెడితే, రోటరీపురంలో కాపురం ఉంటున్న ప్రసాద్ గారి కుటుంబం సదా అభినందనీయులు.. ఏ చిన్న అవసరం వచ్చిన ఆఖరకు ఉప్పూ, చింతపండూ కావలసి వచ్చినా అనంతపురం (12కి.మి) వెళ్ళాలి.. మరి ప్రసాద్ గారి కుటుంబం ఎలా మేనేజ్ చేస్తున్నారో వాళ్ళకే తెలియాలి. జీవని హోం శంకుస్థాపన అప్పుడు శీనన్న ఒక మాట అన్నాడు "జీవనిలో ఇప్పటిదాకా జరిగింది ఒక ఎత్తు కానీ ఇక పైన జరిగే ప్రయాణం నూనే పూసిన స్థంభాన్ని ఎక్కడం లాంటిది" అని. రోటరీపురంలో ప్రసాద్ గారి కూటుంబం ఉండటం ఖచ్చితంగా అలాంటిదే..

పప్పుసార్,

ఈ టూర్ విషయంలో మిమ్మల్ని ఎలా మిస్ అయ్యానో ఇప్పటిదాకా అర్థం కావడాం లేదు.. ఇందుకుగానూ మీకు బ్లాగు ముఖంగా క్షమాపణలు తెలుపుకుంటున్నాను.. మరోసారి ఇలాంటి ట్రిప్(అన్నీ కుదిరితే డిశంబర్లో) వేస్తే మీరు మిస్ అవ్వకుండా చూసుకుంటాను.. ఈసారికి మమ్మల్ని క్షమించేసేయండి.. ;-)

సర్వేజనా సుఖినోభవంతు,

-కార్తీక్

మొన్న ఆదివారం జీవనికి వెళ్ళాం కదా.. ఆ రోజు మొత్తం సూపరో సూపరు :)
కడప  నుంచీ అనంతపురం ఫస్ట్ బస్ పొద్దున 5:30 కు అందుకని మా నాన్న 4:30 కు నిద్ర లేపారు.. కానీ ఈ మధ్య బద్దకం బాగా ఎక్కువైంది కదా, ఒక 20నిముషాలు అటు ఇటు చాపమీదనే పొల్లి తర్వాత నిద్రలేచాను.. పరుగెత్తుకుంటూ స్నానం చేసి బస్ స్టండ్ కు వెళ్ళాను అప్పటికి టైం 5:20.. బస్ దొరుకుతుంది లే అనుకున్నాను.. కానీ ఆ బస్ వెళ్ళిపొయి అప్పటికే 5నిమిషాలు దాటిపోయింది.. తర్వాతి బస్ తాడిపత్రి దాకా ఉంది అంటే అదెక్కాను.. ఆ బస్ 8:45 కు తాడిపత్రి దించేశాడు.. చాలాసేపు నిద్రపోవడం వల్ల ప్రయాణం చేసినట్టు అనిపించలేదు.. అక్కడి నుంచీ అనంతపురం వెళ్ళే బస్ లో జరిగింది అసలు కామెడీ.. మన రాజ్ కుమార్ కు ఫోన్ చేస్తే ఇంజినీరింగ్ కాలెజీ దగ్గర దిగేయమని చెప్పాడు.. అక్కడికి తనే వచ్చి పికప్ చేసుకుంటా అని కూడా చెప్పాడు.. నేను కండక్టర్ కు ఆ విషయమే చెప్పి పాటలు వింటూ పడుకున్నాను.. తిఫిన్ తిన్నాక నిద్రపోయాను.. కళ్ళు తెరిచి చూసే సరికి మన బస్ వాడు ఆ కాలేజీ దాటి 10నిమిషాలయ్యింది అని పక్కవాళ్ళు చెప్పారు.. కండక్టర్ దగ్గరకి పొయ్యి అడిగితే, ఆ కాలేజి దగ్గర ఎవరో దిగారు సార్ అది మీరే అనుకున్నా అన్నాడు.. మహానుభావుడిది సొంత ఊరు శ్రీకాకుళమేమో.. ఏం చేద్దాం, వెంటనే బస్ దిగేసి ఆటో కోసం చూశా.. ఒక్క ఆటో కూడా ఖాళీగా రావడం లేదు.. అన్ని ఫుల్లే, బహుశా కాలేజీ వల్ల బిజీ అనుకుంటా.. ఒక 5నిమిషాల తర్వాత ఎవరో బైక్ మీద వస్తుంటే అతన్ని లిఫ్ట్ అడిగి కాలేజీ దగ్గరికి చేరాను. ఇంకొక 5నిమిషాల తర్వాత రాజ్ వచ్చి పికప్ చేసుకున్నాడు..  ఆ శంకుస్థాపన జరిగే చోటికి వెళితే అక్కడ ఆశ్చర్యకరమైన సంఘటనలు చాలా జరిగాయి..ఒంగోల్ శ్రీను అనే వ్యక్తి కనిపించాడు, పక్కన రాజ్ కుమార్ అనే వ్యక్తి కూడా కనిపించాడు. ఒక వ్యక్తి ఒరిజినల్, ఫేక్ ఇద్దరూ ఒకే ఫ్రేం లో ఇద్దరు మనుషులుగా కనిపించడం బహుశా ప్రపంచ ఫేకుల చరిత్ర లో ఇదే ప్రధమం కాబోలు.. ఈ ఒక్క కారణం చాలు ఆ రోజుని ఫాదర్స్ డే కు బదులుగా ఫేకర్స్ డే గా గుర్తించడానికి.. తల తిప్పి చూస్తే బంతి అనే వ్యక్తి కూడా కనిపించాడు.. ఆశ్చర్యం!! నా ఫేక్ ఐడీ నాకు తెలీకుండా ఎలా వచ్చాడా అని కాసేపు విస్తుపోయాను.. ఆ తర్వాత జీవితం అంటే ఇంతే అని లైట్ తీసుకున్నాను.. మాతో పాటూ అక్కడ లీలామోహనం బ్లాగర్ విజయమోహన్ గారూ కూడా వచ్చారు..  రైతునని గర్వంగా చెప్పుకునే వ్యక్తిని కలవడం చాలా సంతోషం కలిగించింది.. We are proud to have met someone like you..

ఆ తర్వాత ప్రోగ్రాం మొదలవకముందు శివకుమార్ మైక్ అందుకొని తన ప్రతిభా ప్రదర్శన మొదలు పెట్టాడు. శివకుమార్ తెలుగు, కన్నడ భాషలలో పాటలు, డయలాగులు,మిమిక్రీ చెయ్యగలడు.. కానీ ఆ రోజు మాత్రం మిమిక్రీ చేశాడు.. మైక్ దొరికింది కదా అని వై.యస్. ను చంద్రబాబును ఫుట్ బాల్ ఆడుకున్నాడు. గెస్ట్లు వచ్చేముందు ఎవరో వెళ్ళి ఇంక చాలు రా బాబు అని మైక్ లాక్కున్నారు.. అప్పటికి గానీ మనవాడు శాంతించలేదు.. :D
ఇక ప్రోగ్రాం మొదలయ్యాక ఎవరూ ఊకదంపుడు లెక్చర్లు ఇచ్చి బుర్ర తినలేదు.. అందరూ క్లుప్తంగా తాము చెప్పాలనుకున్నది చెప్పారు.. ఇందులో నన్ను ఎక్కువగా ఆకట్టుకుంది ఆకెళ్ళ రాఘవేంద్ర గారు, ఆయన స్టేజ్ మీద ఉండి ప్రతీ వక్తా మాట్లాడిన దానిలో తనకేం గుర్తొచ్చాయి, ఆ విషయాలు ఇక్కడ ఎలా రిలవెంట్ అని వివరిస్తూ చాలా మంచి విషయాలు చెప్పారు.. ప్రసాద్ గారు కేవలం రెండు నిమిషాలలో తను చెప్పాలనుకున్నది చెప్పి ప్రతీ ఒక్కరిని తమ టైం లో డబ్బులో 1% సమాజానికి ఇవ్వమని చెప్పారు.. ఇది నాకు చాలా బాగా నచ్చింది.. తర్వాత ఆలూరు సాంబశివా రెడ్డి గారు మాట్లాడారు. ఈయన యస్.ఆర్.ఐ.టి. కాలేజి కరస్పాండెంట్. నేను మొదట్లో కరస్పాండెంట్ అంటే కనీసం 45 ఏళ్ళు ఉంటాయని అనుకున్నాను.. కానీ చూస్తే నాకంటే చిన్న వ్యక్తి లా కనిపించారు..   ఆయన మాట్లాడుతూ ఇంకొక 2-3 ఏళ్ళల్లో దాతలు ఎవరూ లేకపోయినా కేవలం ఇంజినీరింగ్ కాలేజీ ఫండ్స్ తో జీవనిని నడిపేందుకు తను సిద్దంగా ఉన్నానని ప్రకటించారు.. అంత అవసరం ఎప్పటికీ రాదు.. కానీ నాకు జీవని కి ఆయన కమిట్మెంట్ శ్లాఘనీయం.. ఈయన తమ ఇంజినీరింగ్ కాలేజిలో పదివేల లోపు ఎంసెట్ ర్యాంక్ ఉన్న పేద విద్యార్థులు ఎవరైనా ఉంటే వారి దగ్గర ఫీజ్ తీసుకోమని పొయిన ఏడాది ప్రకటించారు.. ఈ ప్రకటన చూసి నేను ఆ సంస్థకు అభిమానిగా మారాను.. నేను ఇంజినీరింగ్ చదువుతున్న రోజులలో ఫీజు కట్టలేక చదువు మానేసిన వాళ్ళను చూశా కదా, బహుశా అందువల్ల కాబోలు!

ఆ తర్వాత ఫెర్రర్ గారి ప్రసంగం అందరినీ ఆకట్టుకుంది.. ఆ ప్రసంగం గురించి ఇప్పటికే వీజయమోహన్ గారు, రాజ్ చెప్పారు కద..తర్వాత బ్లాగర్ల ప్రతినిధిగా వికటకవి మైక్ అందుకొని తనదైన శైలిలో జీవని ముందున్న సవాళ్ళ గురించి చెప్పారు.. అంతే కాక పారదర్శకతకు పెద్ద పీట వేయడం వల్ల జీవని మీద బ్లాగర్లకున్న నమ్మకం గురించి చెప్పారు.. ఇదే స్పూర్తితో మనమందరం జీవని టీం కు అండగా నిలబడాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది.
ఈ ప్రసంగాలు అవి అయ్యాక మా ముందు వరుసలో కూర్చున్న ఒక ముసలాయన నిదానంగా లేచి నడవడం మొదలు పెట్టాడు.. ఆయనకు 70+ వయసు ఉంటుంది.. కర్ర సాయంతో నడుస్తున్నాడు..  నేను సభ నుంచి వెళ్ళిపోవడానికి లేచాడనుకున్నా.. నిదానంగా వెళ్ళి వెయ్యి రూపాయలు డబ్బులు ఇచ్చాడు.. తిరిగి వెనక్కి వచ్చేటప్పుడు చూస్తే ఆయన జేబు క్రింద ఉన్న చొక్కా అంతా చిరిగిపోయి ఉంది.. నాకు ఎందుకో ఒక్క నిముషం కళ్ళు చెమర్చాయి.. చాలెంజ్ సినిమాలో చూపించిన ఆ ముసలమ్మ గుర్తుకు వచ్చింది.. వెయ్యి రూపాయలు సంపాదించడానికి ఎన్ని రోజులు కష్టపడాలో!
ఇవన్నీ సరే కానీ మేమందరం కూడా బాగా ఎంజాయ్ చేశాం.. కొందరు బ్లాగర్లు ఇప్పుడు అంటున్నారు మాకు తెలిసుంటే వచ్చేవాళ్ళం అని.. నిజమే! అందరం కలిస్తేనే సందడిగా బాగుంటుంది.. కుదిరితే ఆగస్ట్ నెలలో ఒక రెండు రోజుల జీవని యాత్ర వెయ్యడం బాగుంటుంది అని నాకనిపిస్తోంది.. అంటే శనివారం పొద్దున అనంతపురం వెళ్ళి ఆ రోజంతా ఉండి ఆదివారం పూర్తిగా పిల్లలతో గడపేటట్టుగా వెళ్ళాలి.. చూద్దాం, ఎంతమందికి ఈ ప్లాన్ నచ్చుతుందో, ఎంతవరకూ వర్క్ అవుట్ అవుతుందో చూడాలి..